Chronon
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Chronon – hipotetyczny kwant czasu, niepodzielna jednostka czasu używana w teoriach zakładających jego nieciągłość.
W tradycyjnej mechanice kwantowej czas jest ciągły (tj. jego wartość nie zmienia się skokowo); niektórzy fizycy uważają jednak, że model czasu nieciągłego może okazać się przydatny, np. w grawitacji kwantowej (przy połączeniu zasad mechaniki kwantowej z ogólną teorią względności). Model tego typu zaproponowany został przez P. Caldirolę w 1980[1]. W jego pracy jeden chronon odpowiada 2×10−23 sekundy.
Wartość chrononu oznaczana jako θ0, jest wyliczona zgodnie ze wzorem:
-
6,97 × 10−24 s
gdzie:
– przenikalność elektryczna próżni,- e – Ładunek elektryczny elementarny,
– masa spoczynkowa elektronu,- c – prędkość światła w próżni.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Caldirola, P. (1980), "The introduction of the chronon in the electron theory and a charged lepton mass formula" w Lett. Nuovo Cim., vol. 27, str. 225–228
6,97 × 10−24
–
– masa spoczynkowa