Chronon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Chronon – hipotetyczny kwant czasu, niepodzielna jednostka czasu używana w teoriach zakładających jego nieciągłość.

W tradycyjnej mechanice kwantowej czas jest ciągły (tj. jego wartość nie zmienia się skokowo); niektórzy fizycy uważają jednak, że model czasu nieciągłego może okazać się przydatny, np. w grawitacji kwantowej (przy połączeniu zasad mechaniki kwantowej z ogólną teorią względności). Model tego typu zaproponowany został przez P. Caldirolę w 1980[1]. W jego pracy jeden chronon odpowiada 2×10−23 sekundy.

Wartość chrononu oznaczana jako θ0, jest wyliczona zgodnie ze wzorem:

\theta_0=\frac{1}{6\pi\varepsilon_0}\frac{e^2}{m_0c^3} \approx 6,97 × 10−24 s

gdzie:

\varepsilon _{0}przenikalność elektryczna próżni,
eŁadunek elektryczny elementarny,
m_{0} – masa spoczynkowa elektronu,
cprędkość światła w próżni.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Caldirola, P. (1980), "The introduction of the chronon in the electron theory and a charged lepton mass formula" w Lett. Nuovo Cim., vol. 27, str. 225–228