Chrystus Król
Chrystus Król (łac. Christus Rex) – teologiczny tytuł Jezusa z Nazaretu ściśle związany z pojęciem Królestwa Bożego i wiary chrześcijan w panowanie Jezusa w tym królestwie jako Bożego Pomazańca.
Spis treści |
Biblia [edytuj]
Uznanie Jezusa za króla jest w chrześcijaństwie naturalną konsekwencją uznania go za Mesjasza (Chrystusa), ponieważ w głoszonym przez proroków i w wypatrywanym w Izraelu mesjaszu oczekiwano królewskiego pochodzenia. Ta koncepcja znalazła potwierdzenie w Ewangelii, w której rodowód Jezusa wyprowadza się wprost z królewskiego rodu Dawida[1][2].
Najważniejszą jednak biblijną przesłanką do uznania tego tytułu jest scena przesłuchania Jezusa przez Piłata opisana w Ewangelii Jana, a w której Jezus sam siebie przedstawia jako króla:
 |
Oświadczenie złożone przed Piłatem było od samego początku chrześcijaństwa przyjęte naturalnie i nie wymagało nigdy odrębnej definicji dogmatycznej. Już w I wieku autor I Listu do Tymoteusza odniósł się do tego wprost:
|
|
Poza listami apostolskimi odniesienia do tytułu królewskiego Chrystusa znaleźć można również w Apokalipsie św. Jana[5].
Kult [edytuj]
Wiara w królowanie Chrystusa była obecna w Kościele przez wieki, czego dowodzą miedzy innymi doksologie wielu modlitw (np. Przez Chrystusa, Pana naszego, który z Tobą żyje i króluje...).
Ponadto wiele Kościołów chrześcijańskich (katolicy, anglikanie, prezbiterianie, luteranie, metodyści) obchodzi święto ku czci Chrystusa Króla.
W Kościele katolickim święto to ma rangę uroczystości i obchodzone jest w ostatnią niedzielę roku liturgicznego (Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata). Zostało wprowadzone w całym Kościele w 1925 roku przez Piusa XI encykliką Quas Primas. Przed reformą liturgiczną wprowadzoną przez Sobór watykański II obchodzone było w ostatnią niedzielę października i nadal jest tak obchodzone w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego.
Tytuł Chrystusa Króla stosowany jest powszechnie jako tytuł kościołów i parafii.
Popularna melodia pieśni Christus vincit! Christus regnat! Christus imperat! jest sygnałem rozgłośni radia i telewizji watykańskiej.
Ruchy społeczne [edytuj]
W 1926 w Meksyku wybuchło tzw. powstanie Cristero skierowane przeciw antyklerykalnym rządom Plutarco Callesa. Powstańców jednoczyła idea Chrystusa Króla.
Polityczna interpretacja encykliki Quas Primas przyczyniła się do powstania w 1935 w Belgii faszystowskiej partii politycznej Christus Rex[6].
W Polsce działa ruch społeczny zgromadzony wokół koncepcji intronizacji Jezusa na króla Polski, który opiera się na przesłaniu Służebnicy Bożej Rozalii Celakówny[7]. Według hierarchów Kościoła katolickiego w Polsce stanowi to nadinterpretację jej przesłania[8][9].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Mt 1,1-17 w przekładach Biblii.
- ↑ Łk 3,23-38 w przekładach Biblii.
- ↑ J 18,33-37 w przekładach Biblii.
- ↑ 1Tm 6,13-15 w przekładach Biblii.
- ↑ Ap 19,16 w przekładach Biblii.
- ↑ BELGIUM: Roey v. Rex (ang.). Time, 19 kwietnia 1937. [dostęp 2010-11-11].
- ↑ ks. dr hab. Piotr Natanek: List otwarty w sprawie intronizacji Jezusa Chrystusa na Króla Polski i Króla pozostałych narodów świata. 2007-12-11. [dostęp 2013-02-19].
- ↑ Władysław Kubik: Czym jest proponowana przez Rozalię Intronizacja? (pol.). Towarzystwo Jezusowe w Polsce. [dostęp 2012-08-31].
- ↑ ekai.pl: Dystans wobec inicjatywy ogłoszenia Jezusa królem Polski (pol.). 29 września 2010. [dostęp 2010-11-15].
