Chryzargyron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konstantyn I Wielki

Chryzargyron (gr.: χρυσάργυρον) – wprowadzony przez Konstantyna Wielkiego[1] podatek płacony w złocie (χρυσός) lub srebrze (ἄργυρος), co pięć lat, przekazywany do państwowej skarbony (sacrarum largitionum) co cztery lata. Pierwszy raz był ściągnięty w roku 315 n.e., choć wprowadzenie podobnego opodatkowania można zauważyć za Kaliguli[2]. Podlegali mu rzemieślnicy i kupcy, osoby czerpiące zyski z pożyczek, stowarzyszeń, klubów, także nierządnice i nierządnicy. Obejmował osoby wolne i niewolników. Choć podatek ściągano w długich odstępach czasowych, to jednak stanowił dość spore obciążenie dla wielu rodzin.

Podatek zniesiony przez cesarza Anastazjusza I[3].

Przypisy

  1. Zosimos, Nowa historia II:38
  2. Swetoniusz, Kaligula 40
  3. Byzantine Empire (ang.). W: Encyclopædia Britannica [on-line]. Encyclopædia Britannica, Inc.. [dostęp 2013-12-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Vademecum historyka starożytnej Grecji i Rzymu, pod red. Ewy Wipszyckiej, PWN, Warszawa 1999
  • Ewagriusz Scholastyk, Historia Kościoła, PAX, Warszawa 1990, ks.III