Chutor
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Chutor (gwar. futor) (ros. Хутoр, ukr. Хутір) – określenie odosobnionego, najczęściej niewielkiego punktu osadniczego; znaczenie tego słowa zmieniało się w różnych okresach historycznych. W XVI–XVII wieku mianem chutoru określana była jednozagrodowa osadnicza posiadłość wiejska na słabo zaludnionych obszarach Rosji, położona wśród pól lub stepów, złożona z jednego lub kilku zabudowań i stanowiących jedno gospodarstwo. W okresie późniejszym chutor oznaczał także przysiółek osiedla albo stanicy kozackiej. Na terenach Polski i innych krajów o większej gęstości zaludnienia do pewnego stopnia (w zakresie odosobnienia, rzadziej rozmiarów) chutorowi odpowiadał folwark.
[edytuj] Bibliografia
- Władysław Kopaliński Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych
