Ciężkowicko-Rożnowski Park Krajobrazowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ciężkowicko-Rożnowski Park Krajobrazowy
{{{Opis_zdjęcia}}}
Las między Głowaczką i Suchą Górą
Położenie gminy: Ciężkowice, Zakliczyn, Rzepiennik Strzyżewski, Gromnik, Korzenna, Gródek nad Dunajcem, Czchów.
Data utworzenia 1995
Powierzchnia 176,34 km²
Otulina 0 km²
Liczba rezerwatów 2
brak współrzędnych
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Oficjalna strona
Portal Portal Ochrona środowiska
Zielony Szlak w Parku, odcinek Piaski-Drużków - Ruda Kameralna

Ciężkowicko-Rożnowski Park Krajobrazowy który powstał w kwietniu 1995 roku. leży w południowo-wschodniej części województwa małopolskiego, na Pogórzu Rożnowskim i Pogórzu Ciężkowickim. Powierzchnia parku wynosi 17 634 ha. Znajduje się w sąsiedztwie Obszaru Chronionego Krajobrazu Pogórza Ciężkowickiego, który pełni funkcję otuliny dla Parku. W miejscowości Polichty (gm. Gromnik) mieści się Ośrodek Edukacji Ekologicznej.

Zadania z zakresu ochrony przyrody, walorów krajobrazowych, wartości historycznych i kulturowych oraz działalności edukacyjnej na terenie tego Parku pełni Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego.

Przyroda nieożywiona[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Ciężkowicko-Rożnowskiego Parku Krajobrazowego wzniesienie zbudowane są przeważnie z utworów fliszowych, natomiast doliny potoków wyżłobione zostały w mało odpornych na erozję i wietrzenie łupkach i piaskowcach.

Na uwagę zasługują liczne na tym terenie ostańce skalne, chronione dodatkowo jako rezerwaty przyrody lub pomniki przyrody.

W Parku występują źródła wód mineralnych – siarczkowych i chlorkowych, np. źródło „Paweł”, źródło „Jacek”, „Źródło Geologów”.

Flora[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Parku występuje około 900 gatunków roślin naczyniowych, w tym ok. 40 gatunków chronionych:

Najcenniejsze zbiorowiska roślinne to:

Cenne i dobrze zachowane siedliska objęto ochroną w Rezerwacie przyrody Styr (gm. Zakliczyn).

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Fauna odznacza się wysoką bioróżnorodnością, przy znacznym udziale gatunków chronionych, takich jak np.:

Na szczególną uwagę zasługują licznie występujące nietoperze, takie jak podkowiec mały i nocek duży.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zawartka J. (red.) 2011. Parki Krajobrazowe Województwa Małopolskiego. Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego, Kraków. ISBN 978-83-63113-00-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]