Ciśnienie pary nasyconej

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Ciśnienie (prężność) pary nasyconej - ciśnienie, przy którym w określonej temperaturze gaz jest w stanie równowagi z cieczą. Występuje wówczas równowaga między parowaniem i skraplaniem.

Ciśnienie pary nasyconej zależy od rodzaju cieczy, a dla danej cieczy zależy od temperatury, wzrastając wraz z nią i osiągając największą wartość (ciśnienie krytyczne) w temperaturze krytycznej. W wyższej temperaturze ciecz już nie istnieje (stąd nazwa).

Gdy w danej temperaturze ciśnienie pary nasyconej jest równe ciśnieniu panującemu w otoczeniu, to substancja wrze.

W temperaturze poniżej temperatury punktu potrójnego ciecz nie istnieje, a gaz może być w równowadze z ciałem stałym w procesach sublimacji i resublimacji.

Ciśnienie pary nasyconej jest jednym z parametrów charakteryzującym substancje, szczególnie ciecze. Jeżeli nie podano temperatury, przy której określono ciśnienie, przyjmuje się temperaturę normalną.

W mieszaninie gazów danego składnika może być najwyżej tyle, aby jego ciśnienie parcjalne odpowiadało ciśnieniu pary nasyconej w danej temperaturze.