Cieśnina Otranto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa Cieśniny Otranto

Cieśnina Otranto (wł. Canale d’Otranto, alb. Gjiri i Otrantos) – cieśnina łącząca Morze Adriatyckie z Morzem Jońskim i oddzielające od siebie półwyspy Apeniński i Bałkański.

Długość cieśniny wynosi 70 km, najmniejsza szerokość 75 km, maksymalna głębokość – 978 m[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Bitwa w cieśninie Otranto.

Cieśnina miała szczególne strategiczne znaczenie podczas I wojny światowej. Sprzymierzone floty Włoch, Francji i Wielkiej Brytanii próbowały – przy pomocy blokowania jej, głównie lekkimi siłami nawodnymi – uniemożliwić okrętom Austro-Węgierskiej Marynarki Wojennej przedostanie się na Morze Śródziemne i tym samym trzymać je z dala od głównego teatru wojny morskiej[2].

Blokada okazała się jednak niezbyt szczelna dla austro-węgierskich i niemieckich U-Bootów, które dość łatwo wydostawały się z Adriatyku i stanowiły istotne zagrożenie dla żeglugi sprzymierzonych do końca wojny[3].

W latach 1997 i 2004 blisko 100 osób straciło życie w wodach cieśniny próbując wydostać się z ogarniętej konfliktem wewnętrznym i kryzysem ekonomicznym Albanii[4].

Przypisy

  1. Encyklopedia Powszechna PWN. T. 3. M-R. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975, s. 418.
  2. 2.K. Csonkaréti, Marynarka wojenna Austro-Węgier w pierwszej wojnie światowej, 1914-1918, Wydawnictwo Arkadiusz Wingert, Kraków 2004, s. 181-185.
  3. 2.K. Csonkaréti, Marynarka wojenna Austro-Węgier w pierwszej wojnie światowej, 1914-1918, Wydawnictwo Arkadiusz Wingert, Kraków 2004, s. 186-189.
  4. T. Czekalski: Albania. Historia państw świata w XX wieku. Warszawa: 2003, ISBN 83-88542-45-1, s. 235-254.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]