Ciecz bordoska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ciecz bordoska ((fr.) bouilli bordelais) – fungicyd nieorganiczny o wzorze chemicznym 3Cu(OH)2•CuSO4•CaSO4. Stosowany w rozcieńczeniu w wodzie około 0,5%[1] do zwalczania mączniaka rzekomego winorośli (Plasmopara viticola) i parcha jabłoni (Venturia inaequalis).

Skuteczość cieczy bordoskiej w zwalczaniu mączniaka rzekomego została odkryta przypadkiem, kiedy to jeden z winogrodników w regionie Bordeaux, regularnie okradany przez przechodniów zdecydował się zamalować winorośl na skraju drogi niebieskozieloną farbą zrobioną z siarczanu miedzi i wapnia, by zniechęcić do kradzieży[2]. Okazało się, że farba skutecznie zwalczyła mączniaka, który wówczas zaatakował uprawy[2]. Przypadkowy wynalazca zweryfikował swoje spostrzeżenia w kilku innych miejscach i opublikował w 1885 wyniki swoich badań[3].

Przygotowanie roztworu: w 50 litrach gorącej wody rozpuścić 0,5 kg krystalicznego siarczanu miedzi. W oddzielnym naczyniu 175-200 g świeżego wapna zgaszonego rozpuścić w 1 litrze wody a następnie rozcieńczyć w 50 litrach wody, otrzymując tzw. „mleko wapienne”. Oba 50-litrowe roztwory zmieszać ze sobą wlewając do mleka wapiennego roztwór siarczanu miedzi (nie na odwrót), ciągle mieszając. Otrzymana ciecz, barwy niebieskiej, już po jednym dniu zaczyna tracić swoje właściwości grzybobójcze przechodząc ze stanu koloidalnego w krystaliczny, wytrącając bezużyteczny osad.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]