Ciecz magnetoreologiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ciecz magnetoreologiczna (ang. magnetorheological fluid) – substancja zbliżona do ferrofluidu, ale składająca się zwykle z o rząd wielkości większych drobin ferromagnetyku. Pod wpływem silnych pól magnetycznych, lepkość dynamiczna tej cieczy ulega znacznym zmianom.

Ze względu na te cechy, znajduje zastosowania w inteligentnych układach napędowych (sprzęgła, hamulce) oraz tłumiących (amortyzatory, tłumiki drgań i pochłaniacze energii).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]