Ciemiernik cuchnący
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ciemiernik cuchnący | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | jaskrowce |
| Rodzina | jaskrowate |
| Rodzaj | ciemiernik |
| Gatunek | ciemiernik cuchnący |
| Nazwa systematyczna | |
| Helleborus foetidus L. Sp. pl. 1:558. 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Ciemiernik cuchnący (Helleborus foetidus) – gatunekrośliny należący do rodziny jaskrowatych. Pochodzi z południowo-zachodniej Europy oraz północnej Afryki (Maroko)[2]. W Polsce nie występuje dziko, jest uprawiany jako roślina ozdobna.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Tworzy pojedyncze kępy. Cała roślina wydziela nieprzyjemny zapach i stąd pochodzi jej nazwa gatunkowa.
- Łodyga
- Gruba, wzniesiona. Osiąga od 20-80 cm wysokości.
- Liście
- Mają około 11 ząbkowatych łatek, są lancetowate i ciemnozielone.
- Kwiaty
- Zebrane w wiechy na szczycie pędów. Dzwonkowate, na brzegach są czerwone, o nieprzyjemnym zapachu, ich szerokość wynosi 2 cm, zwisają w rozgałęzionych i jednostronnie skierowanych kwiatostanach. Mają jajowate przysadki kwiatowe.
- Owoce
- Mają około 2 cm długości.
[edytuj] Biologia i ekologia
Bylina, geofit. W swoim naturalnym środowisku rośnie w lasach liściastych, na kamienistych zboczach pokrytych zaroślami, na obrzeżach lasów, głównie na podłożu wapiennym[3]. W Polsce kwitnie bardzo wczesną wiosną, lub nawet zimą; jeśli nie ma śniegu to już od lutego[3]. Cała roślina jest trująca. Zaleca się prace pielęgnacyjne wykonywać w rękawiczkach.
[edytuj] Zastosowanie i uprawa
- Jest uprawiany jako roślina ozdobna ze względu na swój nietypowy okres kwitnienia. Najładniej wygląda sadzony w grupach pomiędzy drzewami lub krzewami. Atrakcyjny jest również po przekwitnieniu[4]. Można go też uprawiać w doniczkach na tarasach, balkonach.
- Uprawia się z gotowych sadzonek, można też rozmnażać roślinę przez podział bryły korzeniowej. Sadzonki otrzymane z nasion nie zachowują cech organizmu macierzystego. Wymaga stanowiska cienistego lub półcienistego i żyznej, wapiennej gleby o stałej wilgotności[4]. Źle znosi przesadzanie. Przed kwitnieniem należy usuwać stare liście. Nawożenie – raz do roku nawozem wieloskładnikowym lub obornikiem.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-07].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-25].
- ↑ 3,0 3,1 Ciemierniki. [dostęp 2010-02-01].
- ↑ 4,0 4,1 zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
