Ciemiernik korsykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ciemiernik korsykański
Helleborus lividus a1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd jaskrowce
Rodzina jaskrowate
Rodzaj ciemiernik
Gatunek Helleborus lividus
Podgatunek ciemiernik korsykański
Nazwa systematyczna
Helleborus lividus Aiton subsp. corsicus (Briq.) P. Fourn.' Aiton
1936, Quatre Fl. Fr. : 338
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiaty

Ciemiernik korsykański, c. niebieskawy (Helleborus lividus Aiton subsp. corsicus (Briq.) P. Fourn.) – podgatunek rośliny należący do rodziny jaskrowatych. Pochodzi z Korsyki i Sardynii. W Polsce jest czasami uprawiany jako roślina ozdobna.

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Istnieje spore zamieszanie w nazewnictwie tej rośliny. Została ona przez różnych autorów zaklasyfikowana do różnych gatunków, również w języku polskim posiada różne nazwy. Wszystko to są jednak synonimy tej samej rośliny[2]:

  • Helleborus argutifolius Viviani
  • Helleborus corsicus Mabile
  • Helleborus corsicus Willd. ex Schlecht.
  • Helleborus lividus Aiton (ciemiernik niebieskawy)
  • Helleborus lividus sensu Rouy & Foucaud in Rouy

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, sztywna, rozgałęziona, dość gruba, o wysokości do 60 cm. Pod ciężarem kwiatów i liści łukowato zgina się.
Liście
Zimozielone, trzylistkowe, o eliptycznych, ostro zakończonych listkach z ostro ząbkowanymi brzegami[3]. Są ciemnoniebieskozielone, błyszczące i skórzaste.
Kwiaty
Żółtozielone lub jasnozielone zebrane w 20–30-kwiatowe kwiatostany. Kwiaty składają się z 5 szerokich, kubkowatych płatków, 5 słupków i licznych pręcików.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

  • Bylina. Kwitnie bardzo wcześnie; od lutego do kwietnia, jest jednym z najwcześniej zakwitających gatunków ciemiernika[4]. Zakwita po 3–4 latach od wysiewu nasion. Rośliny uprawiane z nasion nie zachowują cech macierzystej odmiany. Liczba chromosomów 2n = 32[2].
  • Roślina bardzo silnie trująca. Wszystkie części ciemierników są trujące, zawierają helleborynę. Objawami zatrucia są: duszność, niepokój, skurcze i paraliż mięśni, śmierć następuje w wyniku paraliżu mięśni oddechowych[5]. Sok może spowodować podrażnienia skóry.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Może rosnąć w pełnym słońcu, ale jest rośliną cienioznośną i nadaje się również na półcieniste rabaty. Najlepiej rośnie na wilgotnej i przepuszczalnej glebie, może mieć odczyn obojętny, lekko kwaśny lub lekko zasadowy[4]. Nie jest w pełni mrozoodporny i na zimę lepiej jest go okryć, przy dużych mrozach może przemarznąć, zwłaszcza, jeśli zima jest bezśnieżna. Jest też wrażliwy na zimne wiatry, w związku z tym należy go uprawiać w miejscu osłoniętym. Najlepiej jest rozmnażać go przez wysiew nasion wprost do gruntu, źle bowiem znosi podział kęp i przesadzanie.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-07].
  2. 2,0 2,1 Indeks synonimów flory Francji. [dostęp 2009-03-07].
  3. TABAZA. Ciemiernik korsykański. [dostęp 2009-03-09].
  4. 4,0 4,1 zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  5. Burkhard Bohne, Peter Dietze: Rośliny trujące: 170 gatunków roślin ozdobnych i dziko rosnących. Warszawa: Bellona, Spółka Akcyjna, 2008. ISBN 978-83-11-11088-5.