Cierniczek północny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Cierniczek)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cierniczek północny
Pungitius pungitius[1]
(Linnaeus, 1758)
Cierniczek północny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Infragromada doskonałokostne
Rząd ciernikokształtne
Rodzina ciernikowate
Rodzaj Pungitius
Gatunek cierniczek północny
Synonimy
  • Gasterosteus blanchardi Sauvage, 1874
  • Gasterosteus breviceps Blanchard, 1866
  • Gasterosteus burgundianus Blanchard, 1866
  • Gasterosteus concinnus Richardson, 1836
  • Gasterosteus dekayi Agassiz, 1850
  • Gasterosteus globiceps Sauvage, 1874
  • Gasterosteus lotharingus Blanchard, 1866
  • Gasterosteus mainensis Storer, 1837
  • Gasterosteus nebulosus Agassiz, 1850
  • Gasterosteus occidentalis Cuvier, 1829
  • Gasterosteus pungitius Linnaeus, 1758
  • Gasterosteus pungitius brachypoda Bean, 1879
  • Gasterosteus pungitius brachypoda Bean, 1879
  • Gasterosteus vulgaris Mauduyt, 1849
  • Pungitius brevispinosus Otaki, 1908
  • Pungitius pungitius pungitius (Linnaeus, 1758)
  • Pygosteus pungitius (Linnaeus, 1758)
  • Pygosteus pungitius brachypoda (Bean, 1879)
  • Pygosteus pungitius carinata Bertin, 1925
  • Pygosteus pungitius hologymna Bertin, 1925
  • Pygosteus pungitius semiarmata Bertin, 1925
  • Pygosteus pungitius trachura Bertin, 1925
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cierniczek północny[3], cierniczek[4] (Pungitius pungitius) – gatunek ryby z rodziny ciernikowatych (Gasterosteidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rejon półkuli północnej.

Zamieszkuje zbiorniki wodne o wodzie stojącej, zakola rzek, gdzie prąd rzeki jest znikomy, a także małe kanały (nawet ściekowe – nie za bardzo zanieczyszczone) o dnie mulistym. Do wód słonych wchodzi rzadko. Występuje przy brzegu i na płyciznach. Nie ma dużych wymagań co do jakości wody.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Dorasta do 6 cm długości. Ciało wysmukłe, płytki kostne tylko u nasady płetwy ogonowej, na grzbiecie 7–12 kolców. Płetwa grzbietowa przesunięta silnie do tyłu.

Grzbiet szarobrązowy, boki jaśniejsze z metalicznym połyskiem, na grzbiecie i bokach ciemne poprzeczne smugi. W okresie tarła gardło i podbrzusze u samca stają się czarne.

Hodowla w akwarium[edytuj | edytuj kod]

Akwarium średnie, temperatura nie większa niż 22 °C, pokarm tylko żywy. Mają łagodniejsze usposobienie od ciernika, więc można trzymać w jednym akwarium kilka samczyków i samiczek.

Rozmnażanie tak jak u ciernika, można jednak pozostawić samczyka na kilkanaście dni z wylęgniętym narybkiem. Młode karmić jak najdrobniejszym planktonem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Pungitius pungitius w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Pungitius pungitius. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970, s. 466.
  4. Ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, seria: Mały słownik zoologiczny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pungitius pungitius. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 6 października 2009]