Ciri

Cirilla
herb Cintry
Twórca	Andrzej Sapkowski
Grany przez	Marta Bitner (film)
Informacje
Imię i nazwisko	Cirilla Fiona Ellen Riannon
Przydomek	Ciri, Jaskółka, Lwiątko, Falka
Specjalność	wiedźminka, nosicielka genu Lary
[[q:{{{wikicytaty}}}|{{{wikicytaty}}} w Wikicytatach]]

Cirilla Fiona Ellen Riannon, zdrobniale Ciri (zwana Jaskółką, w Starszej Mowie Zireael i Falką) – księżniczka Cintry, córka Pavetty i Duny'ego (Jeża z Erlenwaldu), wnuczka Calanthe, Dziecko Niespodzianka, Dziecko Przeznaczenia, nosicielka Starszej Krwi, genu Lary, Lwiątko z Cintry. Jedna z bohaterek cyklu wiedźmińskiego Andrzeja Sapkowskiego.

Biografia

Ciri urodziła się w 1249 roku najprawdopodobniej podczas święta Belleteyn. Cintryjska księżniczka, córka Pavetty, a wnuczka Calanthe. Jej rodzice zginęli podczas sztormu, a raczej w momencie, gdy Vilgefortz chciał porwać statek z rodzicami Ciri na prośbę jej ojca, gdy była małym dzieckiem. Dzieciństwo spędziła w Cintrze i na Wyspach Skellige na dworze swojej babki.

Jest legendarnym Dzieckiem Niespodzianką, została przeznaczona wiedźminowi Geraltowi. Podczas oblężenia Cintry została uprowadzona przez nilfgaardzkiego rycerza Cahira. Udało się jej jednak uciec. Powojenna zawierucha doprowadza ją do tułaczki po krainie Sodden.

Ostatecznie Geralt i Ciri odnajdują się w chacie ubogiego kupca Yurgi i jego żony Złotolitki. Wiedźmin zabiera księżniczkę do Wiedźmińskiego Siedliszcza, Kaer Morhen, gdzie z pomocą Vesemira, Lamberta, Coëna i Eskela szkoli ją na wiedźminkę. Dziewczynka nie zostaje jednak poddana Próbie Traw, gdyż ujawnia się jej magiczny potencjał i zdolności do wieszczenia. To zmusza wiedźminów do zasięgnięcia porady czarodziejów. Jako że Geralt jest wtedy pokłócony z Yennefer, do Kaer Morhen zostaje sprowadzona inna znajoma czarodziejka, Triss Merigold. To ona potwierdza nietypowe zdolności Lwiątka i pomaga jej zapanować nad snami. Jednakże czując jak ogromną mocą włada Jaskółka radzi by zwrócić się jednak o pomoc do Yennefer.

Chęć zapewnienia jej kontaktów z rówieśnikami, a także potrzeba zarobku Geralta prowadzi do oddania ją na wychowanie w świątyni Matki Ziemi, Wielkiej Melitele w Ellander. Tam, zgodnie z radą Triss, rozpoczyna się magiczna edukacja Ciri pod okiem Yennefer, członkini Rady Czarodziejów. Mimo początkowej niechęci obu pań, po jakimś czasie wytwarza się między nimi bardzo silna więź emocjonalna. Łączy je nie tylko osoba wiedźmina, ale także magia i potrzeba posiadania matki (ze strony Ciri) oraz potrzeba posiadania dziecka (Yennefer). Z Ellander Ciri i czarodziejka udają się na zjazd czarodziejów na wyspę Thanedd. Po zjeździe, Ciri ma rozpocząć naukę w Szkole Magii Arteuza, do której niegdyś uczęszczała także Yennefer. W wyniku zbiegu okoliczności na Thanedd przybywa również Geralt z Jaskrem. Geralt godzi się wreszcie z Yennefer. Jednakże ich plany krzyżuje przewrót dokonany podczas zjazdu przez czarnoksiężnika Vilgefortza. W jego wyniku Geralt, Yennefer i Ciri zostają rozdzieleni. Ciri uciekając przed Vilgefortzem przechodzi przez spaczony portal w Wieży Mewy. Portal nie działał już od bardzo dawna, ale uaktywnił się pod wpływem mocy Ciri.

Portal, w wyniku swojego uszkodzenia, nie przenosi księżniczki do Wieży Jaskółki, lecz wyrzuca ją na pustynię Korath, gdzie niemal ginie z głodu i wycieńczenia. Po próbach z czerpaniem mocy z ognia, wyrzeka się swojej magicznej mocy. Odnaleziona przez łowców niewolników, zwanych Łapaczami, umyka im wraz z bandą Szczurów, do których później dołącza, przybierając imię Falka. Tam poznaje Mistle, też rozbójniczkę, z którą połączy ją silna więź emocjonalna. Dziewczyny zrobiły sobie takie same tatuaże – czerwone róże na wewnętrznej stronie uda. Pobyt u Szczurów odmienia jej charakter. Ciri wyzbywa się oporów przed zabijaniem, życie traci wartość w jej oczach.

Jednakże śmierć depcze jej po piętach. Na Ciri poluje bowiem wywiad Nilfgaardu, a na Falkę okoliczni możnowładcy. Szczury dopada płatny zabójca Leo Bonhart. Zabija je wszystkie prócz Ciri, której zdolność do władania mieczem, a także rozkaz koronera Nilfgaardu Stefana "Puszczyka" Skellena pozwalają przeżyć. Bonhart nie ma jednak zamiaru szybko pozbywać się takiego skarbu, jakim jest Ciri. Dziewczyna zostaje pewnego rodzaju gladiatorką zabójcy, który zmusza ją do występowania na arenie i zabijania. Jednak umowa wiążąca go z koronerem zmusza go do spotkania się z Puszczykiem. Przy przypadkowej pomocy Kenny Selborne i Neratina Ceki Ciri udaje się uciec. Niestety zostaje ciężko ranna. Znajduje ją pustelnik, Vysogota z Korvo i leczy ją, ukrywając w swojej chacie wśród mokradeł.

Obawa przed pościgiem zmusza ją do opuszczenia pustelni. Jej decyzję przyspieszają wiadomości zdobyte przez pustelnika o zbójach, porozstawianych we wsiach graniczących z mokradłami. Udaje się do jednej z nich, Dun Dare, gdzie zabija czterech czyhających na nią morderców. Później kieruje się ku Mil Trachta, krainie jezior. Zmierza do jeziora Tarn Mira, na którego brzegu znajduje się Tor Zireael, czyli Wieża Jaskółki, mieszcząca magiczny teleport. Ciri ma nadzieję, że przeniesie on ją na Thanedd. Cały czas jest jednak ścigana. Wprowadza ludzi koronera w zasadzkę na Tarn Mira, zabija prawie wszystkich oprócz Skellena i Bonharta. Wchodzi do Tor Zireael.

Wieża jest portalem, przez który, dzięki swym niesamowitym zdolnościom magicznym, Ciri ucieka do innego świata. Dowiaduje się, że była tam wyczekiwana przez elfy. Mimo początkowej uldze, Ciri odkrywa, że nie może się wydostać z tajemniczej krainy. W dodatku elfy żądają od niej poczęcia dziecka z ich królem. Według przepowiedni bowiem to dziecko, dzięki genowi Lary, ma być potężną istotą władającą czasem i przestrzenią. Ciri tak bardzo pragnie powrotu do swego świata, że zgadza się na to, lecz mimo wielokrotnych prób król nie jest w stanie "dopełnić" aktu. Umiera. Po jego śmierci Ciri, wraz ze swoją wierną klaczą Kelpie, ucieka przy pomocy jednorożca, którego uratowała niegdyś na pustyni Korath. Okazuje się, że Ciri również posiada potężną moc, która pozwala jej podróżować przez czasy i światy. Rozpaczliwie stara się trafić do swojego czasu i świata ścigana przez okrutnych Czerwonych Jeźdźców – elfich wojowników. W końcu dzięki czarodziejce z przyszłości, Nimue, trafia do swojego świata. Wprost do ponurego zamczyska Stygga, gdzie Vilgefortz więzi Yennefer. W tym samym czasie do kryjówki czarownika przybywa z odsieczą Geralt wraz z Milvą, Regisem, Cahirem i Angouleme. W zamczysku znajduje się również Bonhart. Rozpoczyna się walka. Ciri staje oko w oko ze swoim koszmarem, czyli zabójcą. Pokonuje go. W tym samym czasie Geralt i Yennefer walczą z Vilgefortzem. Również udaje im się go pokonać. Niestety reszta towarzyszy Geralta ginie. Wiedźmin, czarodziejka i Ciri są znowu razem. Nie jest im jednak dane cieszyć się długo swoim towarzystwem, gdyż na zamku Stygga pojawia się imperator Nilfgaardu, cesarz Emhyr van Emreis. W rozmowie z cesarzem, Geralt odkrywa prawdziwą tożsamość imperatora. Okazuje się, że to Duny, ojciec Ciri. Chce on zabrać swoje dziecko do Nilfgaardu i spłodzić z nią dziecko. Jednakże dziewczyna nigdy nie ma poznać prawdy o swoim pokrewieństwie z cesarzem. Po krótkiej rozmowie z Ciri zmienia zdanie, i poruszony jej łzami, pozwala jej zostać z Geraltem i Yennefer. Sam odchodzi, nie wyjawiając Ciri prawdy.

Niedługo potem czarodziejka zabiera Ciri do zamku Montecalvo, gdzie zebrane tam czarodziejki, tworzące Lożę (coś na miarę Kapituły, jaka istniała przed przewrotem na wyspie Thanedd) uświadamiają dziewczynie, jaki jest jej los. Jako nosicielka genu Lary ma zostać wydana za mąż i jako posiadaczka magicznych zdolności umiejętnie kierować losami świata. Zaprowadzić w nim pokój, stać się przeciwwagą dla Nilfgaardu. Początkowe oburzenie Lwiątka ustępuje miejsca akceptacji. Dziewczyna ma jednak warunek – chce się pożegnać z Geraltem. Panie z Montecalvo pozwalają jej na to. I tak w towarzystwie Yennefer i Triss zmierza do miasta Rivia, gdzie ma na nie czekać wiedźmin. Jednakże czasy, jak to w wojennej zawierusze nie są spokojne. W Rivii dochodzi do pogromu "nieludzi". Geralt, który ma przyjaciół wśród krasnoludów, staje w ich obronie. Zostaje ciężko ranny. Yennefer i Triss wywołują potężnym zaklęciem burzę z gradobiciem (wydarzenie to zostało nazwane Niszczącym gradobiciem Merigold), po której zamieszki ustają. Jednak docierają za późno do konającego wiedźmina. Yennefer próbując uratować Geralta wyczerpuje swoją moc i mdleje. Wtedy pojawia się ponownie zaprzyjaźniony z Ciri jednorożec, który przekazuje Ciri swoją moc (nie jest jednak jasne czy wystarcza to do uratowania wiedźmina i czarodziejki, i czy następna scena ukazująca ich przebywających w Krainie Jabłoni jest rzeczywistością czy tylko marzeniem Ciri). Ciri, za sugestią jednorożca, prosi zgromadzonych przyjaciół o przeniesienie Geralta i Yennefer do łodzi, a następnie odpływa z nimi w mgłę. Sama trafia do świata Króla Artura, gdzie poznaje młodego rycerza Galahada. Razem z nim rusza na zamek Camelot.

Ciri pojawia się jeszcze w opowiadaniu Coś się kończy, coś się zaczyna napisanym przez Andrzeja Sapkowskiego w 1993 r. Bierze w nim udział w ślubie wiedźmina, czarodziejki.

Drzewo genealogiczne

Rodowód Ciri

Shiadhal     anonimowa szlachcianka z Koviru   Vridank król Redanii   Cerro królowa Redanii   Cregenan czarodziej z Lod   Lara Dorren Wiedząca                                                                                                                     Falka       Goidemar król Temerii   Riannon królewna Redanii                                                                                                                                             Adela   Coram II król Cintry   Fiona królewna Temerii     Amavet królewicz Temerii   Anna Kameny szlachcianka                                                                                                         Corbett król Cintry   Elen królewna Kaedwen   Crispin   Robert hrabia Garramone   Muriel                                                                                             Dagorad król Cintry                   Adalia księżna Mariboru                                                                                                             Roegner książę Ebbing   Calanthe królowa Cintry   Eist Tuirseach jarl Skellige                                                       gen Lary         Dunny książę Maecht   Pavetta królewna Cintry     gen recesywny                   pseudgen, aktywizator             Cirilla księżniczka Cintry

Charakter i wygląd

Cirilla miała popielate włosy, szmaragdowe oczy, blade usta i szczupłą, drobną twarz. Jej sylwetka była zwiewna i smukła. Mimo swojego młodego wieku Ciri świetnie radzi sobie z mieczem. Osiągnęła sprawność niemalże młodych wiedźminów, mimo że nie została poddana Próbie Traw. Przedstawiana jest jako osoba silna, zdecydowana, uparta i niezależna. Wykształcenie otrzymane w świątyni Melitele sprawia, że dobrze posługuje się Starszą Mową. Jest inteligentna i bystra, choć nieco niecierpliwa. Ciri to osoba lojalna, bardzo ceni sobie przyjaźń, szczególnie Geralta i czarodziejki Yennefer. W trakcie cyklu dojrzewa, dorośleje, zmieniając się na oczach czytelnika z małej dziewczynki w dorosłą kobietę.

Zobacz też

• Wiedźmin,
• Ithlinne Aegli,
• gen Lary.

Linki zewnętrzne

• Ciri w Wiedźmińskiej Wiki