Cirque du Soleil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przedstawienie OVO (Houston, 2011)
Przedstawienie Nouvelle Expérience (Las Vegas, 1994)

Cirque du Soleil (z fr. Cyrk Słońca) – kanadyjska firma rozrywkowa określająca się jako „niezwykłe połączenie sztuki cyrkowej i ulicznej”. Założona w Baie-Saint-Paul w 1984 przez byłych artystów ulicznych: Guya Laliberté i Gilles'a Ste-Croix[1].

Tuż po utworzeniu w 1980 artyści występowali pod nazwą Les Echassiers, jeżdżąc po Quebecu. Ich początkowe problemy finansowe zniknęły w 1983, gdy otrzymali dotację rządową od Canada Council for the Arts w ramach obchodów 450. rocznicy odkrycia Kanady przez Jacques'a Cartiera[2]. Tournée Le Grand Tour du Cirque du Soleil odniosło sukces w 1984 i po zapewnieniu dotacji na kolejny rok Laliberte zatrudnił Guya Carona z Narodowej Szkoły Cyrkowej, aby stworzyć cyrk z prawdziwego zdarzenia. Teatralność, koncentracja na artystach i brak występów zwierząt pozwalają określić Cirque du Soleil jako cyrk współczesny (nouveau cirque)[3].

Każdy pokaz w Cirque du Soleil stanowi syntezę stylów cyrkowych z całego świata mających własną fabułę i temat. W trakcie przedstawienia muzyka jest wykonywana na żywo i sami artyści (a nie personel techniczny) zmieniają dekoracje. Po sukcesach i porażkach finansowych w późnych latach 80. Franco Dragone wyreżyserował spektakl Nouvelle Experience, który nie tylko uczynił Cirque du Soleil rentownym w 1990, ale też pozwolił na stworzenie nowych przedstawień[4].

Od początku lat 90. Cirque du Soleil rozrastał się bardzo szybko. Powiększył swój repertuar z jednego do dziewiętnastu spektakli wystawianych obecnie w ponad 271 miastach na każdym kontynencie z wyjątkiem Antarktydy. Przy tworzeniu widowisk pracuje około 4000 osób z ponad 40 krajów, a zyski przekraczają 810 milionów dolarów rocznie[5][6].

Liczne stacjonarne spektakle w Las Vegas Strip przyciągają co wieczór ponad 9000 osób, co stanowi 5% turystów odwiedzających miasto, a liczba widzów, którzy wzięli udział w widowisku Cirque du Soleil na całym świecie przekroczyła 90 milionów[6]. W 2000 Laliberte wykupił firmę Gauthier i, posiadając 95% udziałów, kontynuował rozwój marki[7]. W 2008 podzielił 20% swoich akcji po równo między dwie grupy inwestycyjne: Istithmar World i Nakheel z Dubaju, aby zdobyć środki na dalszą realizację celów firmy. We współpracy z tymi dwiema grupami Cirque du Soleil zamierzał stworzyć w Zjednoczonych Emiratach Arabskich stałe przedstawienie w reżyserii Guya Carona (Dralion) i Michaela Curry'ego[8]. Jednakże finansowe problemy Dubaju w 2010, spowodowane recesją z 2008, zmusiły Laliberte do tymczasowego odłożenia projektu w czasie[9] i skłoniły do poszukiwania innych partnerów finansowych mogących zapewnić środki do realizacji przyszłych planów cyrku, nawet za cenę sprzedaży kolejnych 10% udziałów[9]. Obecnie trwają prace nad kilkoma spektaklami w różnych częściach świata, linią ubrań dla kobiet, oraz pertraktacje z telewizją. Rozważane jest także wejście na takie rynki jak gabinety spa, restauracje i kluby nocne[10]. Cirque du Soleil organizuje także każdego roku kilka prywatnych firmowych wydarzeń (dotychczasowi klienci to m.in. rodzina królewska z Dubaju i Super Bowl 2007)[11].

Widowiska Cirque du Soleil otrzymały wiele nagród i wyróżnień, w tym: nagrodę Bambi w 1997, Rose d'Or w 1989, nagrodę Drama Desk w 1991 i 1998, trzy nagrody Gemini, cztery Primetime Emmy[12]oraz gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Sławy[13].

Przedstawienia[edytuj | edytuj kod]

Żółto-niebieski namiot Cirque du Soleil, pod którym odbywają się spektakle m.in. w USA

Przedstawienia, które nie są już wystawiane[edytuj | edytuj kod]

  • Le Grand Tour (1984 – tournée zakończone)
  • La Magie Continue (1986 – tournée zakończone)
  • Le Cirque Réinventé (1987 – tournée zakończone)
  • Nouvelle Expérience (1990 – tournée zakończone w 1993)
  • Saltimbanco (1992 – tournée zakończone w 2012)
  • Alegría (1994 – tournée zakończone w 2013)
  • Delirium (2006 – tournée zakończone w 2008)
  • Wintuk (stacjonarne / 2007 – zakończone w 2011)
  • Zaia (stacjonarne / 2008 – zakończone w 2012)
  • ZED (stacjonarne / 2008 – zakończone w 2011)
  • Banana Shpeel (2009 – tournée zakończone w 2010)
  • Viva Elvis (stacjonarne / 2010 – zakończone w 2012)
  • Iris (stacjonarne / 2011 – zakończone w 2013)
Biały namiot Cirque du Soleil, pod którym odbywają się spektakle w Europie

Przedstawienia, które wystawiane są obecnie pod namiotem[edytuj | edytuj kod]

  • Corteo (2005)
  • Koozå (2007)
  • Ovo (2009)
  • Totem (2010)
  • Amaluna 2012)
  • Kurios (2014)

Przedstawienia, które wystawiane są obecnie w arenach[edytuj | edytuj kod]

  • Quidam (1996)
  • Dralion (1999)
  • Varekai (2002)
  • Michael Jackson: The Immortal World Tour (2011)
Downtown Disney, Lake Buena Vista, Floryda – budowla w której prezentowany jest spektakl "La Nouba"

Przedstawienia, które wystawiane są obecnie stacjonarnie[edytuj | edytuj kod]

  • Mystère (1993 – Treasure Island, Las Vegas)
  • "O" (1998 – Bellagio, Las Vegas)
  • La Nouba (1998 – Downtown Disney, Lake Buena Vista, Floryda)
  • Zumanity (2003 – New York-New York, Las Vegas)
  • "Love" The Beatles (2006 – The Mirage, Las Vegas)
  • Criss Angel – Believe (2008 – Luxor, Las Vegas)
  • Zarkana (2011 – Aria Resort and Casino, Las Vegas)
  • Michael Jackson: One (2013 – Mandalay Bay Resort and Casino, Las Vegas)
  • Joya (2014 – Riviera Maya, Meksyk)

Materiały wideo[edytuj | edytuj kod]

(wraz z rokiem, w którym powstało nagranie)

Przedstawienia rejestrowane na żywo:

  • La Magie Continue (1987)
  • Le Cirque Réinventé (1989)
  • Saltimbanco (1994)
  • Quidam (1999)
  • Dralion (2000)
  • Alegría (2002)
  • Varekai (2003)
  • La Nouba (2003)
  • Midnight Sun (2004)
  • Corteo (2005)
  • Kooza (2007)

Filmy dokumentalne o Cirque du Soleil:

  • A Baroque Odyssey (1994)
  • All Together Now (2008)

Magazyny telewizyjne o Cirque du Soleil:

  • Fire Within (13 odcinków) (2002)

Filmy pełnometrażowe:

  • Alegría, the film (1998)
  • Journey of Man (1999)

Wypadki[edytuj | edytuj kod]

W 2009 Oleksandr Zhurov, akrobata Cirque du Soleil, zmarł po tym, jak spadł z trampoliny podczas treningu w jednym z obiektów firmy w Montrealu[14].

29 czerwca 2013 Sarah Guyard-Guillot, akrobatka pochodząca z Francji, zmarła po upadku z 15 metrów podczas przedstawienia Kà w MGM Grand w Las Vegas. Był to pierwszy wypadek w historii Cirque du Soleil, który zdarzył się podczas przedstawienia[15].

Przypisy

  1. Brigitte Bélanger: Cirque du Soleil. Foreign Affairs and International Trade Canada, 1999-04-14.
  2. Adam Sandler: Guy Laliberte: Cirque's shining light. Variety. Retrieved, 2006-08-28.
  3. John Rockwell: The Soleil Never Sets. New York Times, 2006-05-05.
  4. Tony Babinski: Cirque du Soleil: 20 years under the sun. Harry N. Abrams Inc., 2004. ISBN 0-8109-4636-X.
  5. Glenn Collins: Run Away to the Circus? No need. It's Staying Here. The New York Times, 2009-04-29.
  6. 6,0 6,1 Oficjalna strona Cirque du Soleil.
  7. Eve M.B. Hermann: Guy Laliberté.
  8. Cirque du Soleil Show Dubai. Retrieved, 2009-11-04.
  9. 9,0 9,1 Christian Sylt: Cirque du Soleil may leap for new partner.
  10. Matthew Miller: The Acrobat. Forbes, 2004-03-15.
  11. Alex Pham: Microsoft uses Cirque du Soleil to introduce top-secret video game technology. The Los Angeles Times, 2010-06-13.
  12. Cirque du Soleil, „Awards and Distinctions”.
  13. Guy Laliberte Honored on the Hollywood Walk of Fame. Dance.broadwayworld.com, 2010-11-22.
  14. Cirque du Soleil mishaps are infrequent but not unheard of. Los Angeles Times.
  15. Cirque du Soleil artist killed in fall from stage during ‘Ka’ at MGM Grand. Las Vegas Sun, 2013-06-30.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg