Cirque du Soleil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przedstawienie "OVO" (Houston, 2011)
Przedstawienie "Nouvelle Expérience" (Las Vegas, 1994)
Przedstawienie "Dralion" (Wiedeń, 2004)
Przedstawienie "Nouvelle Expérience" (Las Vegas, 1994)

Cirque du Soleil (z fr. "Cyrk słońca")[p] Cirque du soleil jest kanadyjską firmą rozrywkową określającą się jako  "niezwyłe połączenie sztuki cyrkowej i ulicznej". Założona w Baie-Saint-Paul w 1984 roku przez byłych artystów ulicznych Guy Laliberté i Gilles Ste-Croix.[1]


Tuż po utworzeniu w 1980 roku artyści występowali pod nazwą Les Echassiers, jeżdżąc po Quebecku. Ich początkowe problemy finansowe zniknęły już w 1983, gdy otrzymali dotację rządową od Canada Council for the Arts, w ramach obchodów 450 rocznicy odkrycia Kanady przez Jacques_Cartiera [2] . Tournée Le Grand Tour du Cirque du Soleil odniosło sukces w 1984 i po zapewnieniu dotacji na kolejny rok Laliberte zatrudnił Guy'a Carona z Narodowej szkoły cyrkowej, aby stworzyć cyrk z prawdziwego zdarzenia. Teatralność, koncentracja na artystach i brak występów zwierząt pozwalają określić Cirque du Soleil jako cyrk współczesny (nouveau cirque). [3]


Każdy pokaz w Cirque du Soleil stanowi syntezę stylów cyrkowych z całego świata mających własną fabułę i temat. W trakcie przedstawienia muzyka jest wykonywana na żywo i sami artyści - a nie personel techniczny - zmieniają dekoracje. Po sukcesach i porażkach finansowych w późnych latach osiemdziesiątych Franco Dragone wyreżyserował spektakl Nouvelle Experience - który nie tylko uczynił Cirque du Soleil rentownym w 1990, ale też pozwolił na stworzenie nowych przedstawień.[4].

Od początku lat dziewięćdziesiątych Cirque du Soleil rozrastał się bardzo szybko. Powiększył swój repertuar z jednego do dziewiętnastu spektakli wystawianych obecnie w ponad 271 miastach na każdym kontynencie z wyjątkiem Antarktydy. Przy tworzeniu widowisk pracuje około 4,000 osób z ponad 40 krajów, a zyski przekraczają 810 milionów dolarów rocznie.[5].[6]


Liczne stacjonarne spektakle w Las Vegas przyciągają co wieczór ponad 9,000 , co stanowi 5% turystów odwiedzających miasto, a liczba widzów, którzy wzięli udział w widowisku Cirque du Soleil na całym świecie przekroczyła 90 milionów.[6] W roku 2000 Laliberte wykupił firmę Gauthier i, posiadając 95% udziałów, kontynuował rozwój marki. [7] W 2008 podzelił 20% swoich akcji po równo między dwie grupy inwestycyjne : Istithmar World i Nakheel z Dubaju, aby zdobyć środki na dalszą realizację celów firmy. We współpracy z tymi dwiema grupami Cirque du Soleil zamierzał stworzyć stałe przedstawienie w zjednoczonych Emiratach Arabskich w reżyserii Guy'a Carona (Dralion) i Michael Curry.[8] Jednakże finansowe problemy Dubaju w 2010 roku spowodowane recesją z 2008 zmusiły Laliberte do tymczasowego "zamrożenia projektu" [9] i skłoniły do poszukiwania innych partnerów finansowych mogących zapewnić środki do realizacji przyszłych planów cyrku, nawet za cenę sprzedaży kolejnych 10% udziałów.[9] Obecnie trwają prace nad kilkoma spektaklami w różnych częściach świata, linią ubrań dla kobiet, oraz pertraktacje z telewizją. Rozważane jest także wejście na takie rynki jak gabinety spa, restauracje i kluby nocne.[10] Cirque du Soleil organizuje także kilka prywatnych firmowych wydarzeń każdego roku (dotychczasowi klienci to m.in rodzina królewska z Dubaju i Super Bowl 2007).[11]


Widowiska Cirque du Soleil otrzymały wiele nagród i wyróżnień, w tym: Nagrodę Bambi w 1997, Rose d'Or w 1989, nagrodę Drama Desk w 1991 i 1998, trzy nagrody Gemini, cztery Primetime Emmy[12]oraz gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Sławy[13]


Przedstawienia[edytuj | edytuj kod]

  • Le Grand Tour (1984)
  • La Magie Continue (1986)
  • Le Cirque Réinventé (1987)
  • Nouvelle Expérience (1990)
  • Fascination (1992)
  • Saltimbanco (1992)
  • Alegría (1994)
  • Quidam (1996)
  • "O" (1998)
  • La Nouba (1998)
  • Mystère (1999)
  • Dralion (1999)
  • Varekai
  • Zumanity (2004)
  • Corteo (2005)
  • Love (2006)
  • Kooza (2007)
  • Criss Angel - Believe (2008)
  • OVO (2009)
  • Totem (2010)
  • The Immortal Michael Jackson World Tour (2011-2013)
  • Zarkana (2011)

Materiały wideo[edytuj | edytuj kod]

(wraz z rokiem w którym powstało nagranie)

Przedstawienia rejestrowane "na żywo":

  • La Magie Continue (1987)
  • Le Cirque Réinventé (1989)
  • Saltimbanco (1994)
  • Quidam (1999)
  • Dralion (2000)
  • Alegría (2002)
  • Varekai (2003)
  • La Nouba (2003)
  • Midnight Sun (2004)
  • Corteo (2005)
  • Kooza (2007)

Filmy dokumentalne o CdS:

  • A Baroque Odyssey (1994)
  • All Together Now (2008)

Magazyny telewizyjne o CdS:

  • Fire Within (13 odcinków) (2002)

Filmy pełnometrażowe:

  • Alegría, the film (1998)
  • Journey of Man (1999)

Wypadki[edytuj | edytuj kod]

W 2009 roku, Oleksandr Zhurov, akrobata Cirque du Soleil zmarł po tym jak spadł z trampoliny podczas treningu w jednym z obiektów firmy w Montrealu. [14]

29 czerwca 2013 roku, Sarah Guyard-Guillot, akrobatka pochodząca z Francji, zmarła podczas przedstawienia Kà w MGM Grand w Las Vegas. Sarah Guyard-Guillot spadła z 15 metrów. Był to pierwszy wypadek w historii Cirque du Soleil, który zdarzył się podczas przedstawienia. [15]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg