Cis Wallicha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cis Wallicha
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny naczyniowe
Gromada nagonasienne
Podgromada nagonasienne drobnolistne
Klasa iglaste
Rząd cyprysowce
Rodzina cisowate
Rodzaj cis
Gatunek cis Wallicha
Nazwa systematyczna
Taxus wallichiana Zucc.
Abh. Math.-Phys. Cl. Königl. Bayer. Akad. Wiss. 3:805, t. 5. 1843[2]
Synonimy
  • Taxus baccata subsp. wallichiana (Zucc.) Pilg.
  • Taxus florinii Spjut
  • Taxus orientalis Bertol.[3]
Kategoria zagrożenia
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Cis Wallicha (Taxus wallichiana Zucc.) – gatunek drzewa iglastego należący do rodziny cisowatych. Naturalnie występuje w Azji, na terenie Chin, Tajwanu, Nepalu i Laosu.[2]. Rzadziej można go spotkać w Europie i Ameryce Północnej. Jest uprawiany niemal wyłącznie w ogrodach botanicznych i arboretach[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój

Stożkowy, szeroki[5]. Dorasta do 20 m wysokości. Drzewo najczęściej niewielkie lub średnie. Korona gęsta i krępa.

Pień

Kora czerwonobrązowa, pokryta purpurowymi płatami, u dojrzałych osobników łuszcząca się.

Liście

Igły wąskie i długie, do 5 cm długości. Sierpowato zakrzywione i zaostrzone[5].

Kwiaty

Roślina dwupienna, wiatropylna. Kwiaty męskie niepozorne, żółtozielone, kwitnie wiosną.

Nasiona

Jajowate, kanciaste, do 6,5 mm długości. Otoczone są czerwoną, mięsistą osnówką, z czasem ciemniejącą. Dojrzewają późnym latem lub jesienią.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

W Indiach i Himalajach stanowi gatunek pospolity, gdzie tworzy zwarte grupy krzewów. Wszystkie części rośliny, poza czerwoną osnówką są trujące. Podobnie jak w przypadku cisu pospolitego może być łatwo rozprzestrzeniany przez ptaki i szybko kiełkować w sporych ilościach w odpowiednich miejscach. Gatunek żywotny, długowieczny.

W ciągu ostatnich lat nastąpił znaczący spadek populacji tego gatunku na świecie, przez co jest zagrożony wyginięciem.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Drewno twarde, elastyczne o pięknym rysunku.

Przypisy

  1. Christenhusz, M.J.M., J.L. Reveal, A. Farjon, M.F. Gardner, R.R. Mill, and M.W. Chase (2011). A new classification and linear sequence of extant gymnosperms. Phytotaxa 19: 55–70.
  2. 2,0 2,1 Taxus wallichiana (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2012-02-25].
  3. The Plant List. [dostęp 2012-02-25].
  4. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (ang.). [dostęp 25 luty 2012].
  5. 5,0 5,1 5,2 Russel, Cutler, Walters: Ilustrowana encyklopedia Drzewa Świata. Kraków: Universitas, 2008, s. 285. ISBN 97883242-0842-5.