Citi Open

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Citi Open
Miejsce  Stany Zjednoczone
Waszyngton
Obiekt William H.G. FitzGerald Tennis Center
Nawierzchnia Twarda
Pierwsza edycja 1969 – mężczyźni
2011 – kobiety
ATP World Tour
Kategoria 500 Series
Pula nagród 1 049 760 $
Drabinka 32S/16Q/16D
Dyrektor Walter Knapper
WTA Tour
Kategoria International Series
Pula nagród 220 000 $
Drabinka 32S/16Q/16D
Dyrektor Walter Knapper
Aktualni mistrzowie
Gra pojedyncza mężczyzn
Ukraina Ołeksandr Dołgopołow
Gra podwójna mężczyzn
Filipiny Treat Conrad Huey
Wielka Brytania Dominic Inglot
Gra pojedyncza kobiet
Słowacja Magdaléna Rybáriková
Gra podwójna kobiet
Japonia Shūko Aoyama
Chińskie Tajpej Chang Kai-chen
Strona internetowa
Zwycięzca rozgrywek z 2008 i 2009 – Juan Martín del Potro

Citi Open – kobiecy turniej tenisowy rangi International, zaliczany do cyklu WTA oraz męski turniej rangi ATP World Tour 500, zaliczany do cyklu ATP. Rozgrywany jest w Waszyngtonie.

Zawody kobiece rozgrywane są od 2011 roku, od początku pod nazwą Citi Open. Pierwsza edycja turnieju mężczyzn miała miejsce w 1969 roku. W latach 1969–1987 grano na nawierzchni ziemnej. W 2009 roku zaszła zmiana – podniesiono rangę rozgrywek do kategorii ATP World Tour 500. Do 2011 roku turniej nosił nazwę Legg Mason Tennis Classic, natomiast nazwa Citi Open zaczęła obowiązywać od 2012 roku.

Spis treści

Mecze finałowe [edytuj]

Gra pojedyncza mężczyzn [edytuj]

Rok Mistrz Finalista Wynik
2012 Ukraina Ołeksandr Dołgopołow Niemcy Tommy Haas 6:7(7), 6:4, 6:1
2011 Czechy Radek Štěpánek Francja Gaël Monfils 6:4, 6:4
2010 Argentyna David Nalbandian Cypr Markos Pagdatis 6:2, 7:6(4)
2009 Argentyna Juan Martín del Potro Stany Zjednoczone Andy Roddick 3:6, 7:5, 7:6(6)
2008 Argentyna Juan Martín del Potro Serbia Viktor Troicki 6:3, 6:3
2007 Stany Zjednoczone Andy Roddick Stany Zjednoczone John Isner 6:4, 7:6(4)
2006 Francja Arnaud Clément Wielka Brytania Andy Murray 7:6(3), 6:2
2005 Stany Zjednoczone Andy Roddick Stany Zjednoczone James Blake 7:5, 6:3
2004 Australia Lleyton Hewitt Luksemburg Gilles Müller 6:3, 6:4
2003 Wielka Brytania Tim Henman Chile Fernando González 6:3, 6:4
2002 Stany Zjednoczone James Blake Tajlandia Paradorn Srichaphan 1:6, 7:6(5), 6:4
2001 Stany Zjednoczone Andy Roddick Holandia Sjeng Schalken 6:2, 6:3
2000 Hiszpania Àlex Corretja Stany Zjednoczone Andre Agassi 6:2, 6:3
1999 Stany Zjednoczone Andre Agassi Rosja Jewgienij Kafielnikow 7:6(3), 6:1
1998 Stany Zjednoczone Andre Agassi Australia Scott Draper 6:2, 6:0
1997 Stany Zjednoczone Michael Chang Czechy Petr Korda 5:7, 6:2, 6:1
1996 Stany Zjednoczone Michael Chang Republika Południowej Afryki Wayne Ferreira 6:2, 6:4
1995 Stany Zjednoczone Andre Agassi Szwecja Stefan Edberg 6:4, 2:6, 7:5
1994 Szwecja Stefan Edberg Australia Jason Stoltenberg 6:4, 6:2
1993 Izrael Amos Mansdorf Stany Zjednoczone Todd Martin 7:6(3), 7:5
1992 Czechosłowacja Petr Korda Szwecja Henrik Holm 6:4, 6:4
1991 Stany Zjednoczone Andre Agassi Czechosłowacja Petr Korda 6:3, 6:4
1990 Stany Zjednoczone Andre Agassi Stany Zjednoczone Jim Grabb 6:1, 6:4
1989 Stany Zjednoczone Tim Mayotte Stany Zjednoczone Brad Gilbert 3:6, 6:4, 7:5
1988 Stany Zjednoczone Jimmy Connors Ekwador Andrés Gómez 6:1, 6:4
1987 Czechosłowacja Ivan Lendl Stany Zjednoczone Brad Gilbert 6:1, 6:0
1986 Czechosłowacja Karel Nováček Francja Thierry Tulasne 6:1, 7:6
1985 Francja Yannick Noah Argentyna Martin Jaite 6:4, 6:3
1984 Ekwador Andrés Gómez Stany Zjednoczone Aaron Krickstein 6:2, 6:2
1983 Argentyna José Luis Clerc Stany Zjednoczone Jimmy Arias 6:3, 3:6, 6:0
1982 Czechosłowacja Ivan Lendl Stany Zjednoczone Jimmy Arias 6:3, 6:3
1981 Argentyna José Luis Clerc Argentyna Guillermo Vilas 7:5, 6:2
1980 Stany Zjednoczone Brian Gottfried Argentyna José Luis Clerc 7:5, 4:6, 6:4
1979 Argentyna Guillermo Vilas Paragwaj Victor Pecci Sr. 7:6, 7:6
1978 Stany Zjednoczone Jimmy Connors Stany Zjednoczone Eddie Dibbs 7:5, 7:5
1977 Argentyna Guillermo Vilas Stany Zjednoczone Brian Gottfried 6:4, 7:5
1976 Stany Zjednoczone Jimmy Connors Meksyk Raúl Ramírez 6:2, 6:4
1975 Argentyna Guillermo Vilas Stany Zjednoczone Harold Solomon 6:1, 6:3
1974 Stany Zjednoczone Harold Solomon Argentyna Guillermo Vilas 1:6, 6:3, 6:4
1973 Stany Zjednoczone Arthur Ashe Holandia Tom Okker 6:4, 6:2
1972 Australia Tony Roche Stany Zjednoczone Marty Riessen 3:6, 7:6, 6:4
1971 Australia Ken Rosewall Stany Zjednoczone Marty Riessen 6:2, 7:5, 6:1
1970 Stany Zjednoczone Cliff Richey Stany Zjednoczone Arthur Ashe 7:5, 6:2, 6:1

Gra podwójna mężczyzn [edytuj]

Rok Mistrzowie Finaliści Wynik
2012 Filipiny Treat Conrad Huey
Wielka Brytania Dominic Inglot		 Republika Południowej Afryki Kevin Anderson
Stany Zjednoczone Sam Querrey		 7:6(7), 6:7(9), 10-5
2011 Francja Michaël Llodra
Serbia Nenad Zimonjić		 Szwecja Robert Lindstedt
Rumunia Horia Tecău		 6:7(3), 7:6(6), 10-7
2010 Stany Zjednoczone Mardy Fish
Bahamy Mark Knowles		 Czechy Tomáš Berdych
Czechy Radek Štěpánek		 4:6, 7:6(7), 10-7
2009 Czechy Martin Damm
Szwecja Robert Lindstedt		 Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski		 7:5, 7:6(3)
2008 Francja Marc Gicquel
Szwecja Robert Lindstedt		 Brazylia Bruno Soares
Zimbabwe Kevin Ullyett		 7:6(6), 6:3
2007 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan		 Izrael Jonathan Erlich
Izrael Andy Ram		 7:6(3), 3:6, 10-7
2006 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan		 Australia Paul Hanley
Zimbabwe Kevin Ullyett		 6:3, 5:7, 10-3
2005 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan		 Zimbabwe Wayne Black
Zimbabwe Kevin Ullyett		 6:4, 6:2
2004 Republika Południowej Afryki Chris Haggard
Republika Południowej Afryki Robbie Koenig		 Stany Zjednoczone Travis Parrott
Rosja Dmitrij Tursunow		 7:6(3), 6:1
2003 Rosja Jewgienij Kafielnikow
Armenia Sargis Sargsian		 Republika Południowej Afryki Chris Haggard
Australia Paul Hanley		 7:5, 4:6, 6:2
2002 Zimbabwe Wayne Black
Zimbabwe Kevin Ullyett		 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan		 3:6, 6:3, 7:5
2001 Czechy Martin Damm
Niemcy David Prinosil		 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan		 7:6(5), 6:3
2000 Stany Zjednoczone Alex O'Brien
Stany Zjednoczone Jared Palmer		 Stany Zjednoczone Andre Agassi
Armenia Sargis Sargsian		 7:5, 6:1
1999 Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
Kanada Sébastien Lareau		 Republika Południowej Afryki David Adams
Republika Południowej Afryki John-Laffnie de Jager		 7:5, 6:7(2), 6:3
1998 Republika Południowej Afryki Grant Stafford
Zimbabwe Kevin Ullyett		 Republika Południowej Afryki Wayne Ferreira
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith		 6:2, 6:4
1997 Stany Zjednoczone Luke Jensen
Stany Zjednoczone Murphy Jensen		 Republika Południowej Afryki Neville Godwin
Holandia Fernon Wibier		 6:4, 6:4
1996 Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Scott Davis		 Stany Zjednoczone Doug Flach
Stany Zjednoczone Chris Woodruff		 7:6, 3:6, 6:3
1995 Francja Olivier Delaître
Stany Zjednoczone Jeff Tarango		 Czechy Petr Korda
Czechy Cyril Suk		 1:6, 6:3, 6:2
1994 Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith		 Szwecja Jonas Björkman
Szwajcaria Jakob Hlasek		 6:4, 4:6, 6:3
1993 Zimbabwe Byron Black
Stany Zjednoczone Rick Leach		 Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith		 6:4, 7:5
1992 Stany Zjednoczone Bret Garnett
Stany Zjednoczone Jared Palmer		 Stany Zjednoczone Ken Flach
Stany Zjednoczone Todd Witsken		 6:2, 6:3
1991 Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone David Pate		 Stany Zjednoczone Ken Flach
Stany Zjednoczone Robert Seguso		 6:4, 6:2
1990 Kanada Grant Connell
Kanada Glenn Michibata		 Meksyk Jorge Lozano
Stany Zjednoczone Todd Witsken		 6:3, 6:7, 6:2

Gra pojedyncza kobiet [edytuj]

Rok Mistrzyni Finalistka Wynik
2012 Słowacja Magdaléna Rybáriková Rosja Anastasija Pawluczenkowa 6:1, 6:1
2011 Rosja Nadieżda Pietrowa Izrael Shahar Peer 7:5, 6:2

Gra podwójna kobiet [edytuj]

Rok Mistrzynie Finalistki Wynik
2012 Japonia Shūko Aoyama
Chińskie Tajpej Chang Kai-chen		 Stany Zjednoczone Irina Falconi
Republika Południowej Afryki Chanelle Scheepers		 7:5, 6:2
2011 Indie Sania Mirza
Kazachstan Jarosława Szwiedowa		 Białoruś Olga Goworcowa
Rosja Ałła Kudriawcewa		 6:3, 6:3

Linki zewnętrzne [edytuj]

p • d • e
Turnieje tenisowe WTA International Series
Rozgrywane
Nowa Zelandia Auckland • Chińska Republika Ludowa Shenzhen (2013–) • Australia Hobart • Tajlandia Pattaya • Kolumbia Bogota • Meksyk Monterrey • Stany Zjednoczone Memphis • Meksyk Acapulco • Malezja Kuala Lumpur • Brazylia Florianópolis (2013–) • Polska Katowice (2013–) • Maroko Fez • Portugalia Estoril/Oeiras • Węgry Budapeszt • Francja Strasburg • Niemcy Norymberga (2013–) • Wielka Brytania Birmingham • Holandia 's-Hertogenbosch • Włochy Palermo • Szwecja Båstad • Azerbejdżan Baku (2011–) • Austria Bad Gastein • Stany Zjednoczone Waszyngton (2011–) • Stany Zjednoczone Dallas (2011–) • Uzbekistan Taszkent • Kanada Québec • Korea Południowa Seul • Chińska Republika Ludowa Kanton • Austria Linz • Japonia Osaka • Luksemburg Luksemburg
Nierozgrywane
Stany Zjednoczone Ponte Beach (2009–2010) • Turcja Stambuł (2009–2010) • Czechy Praga (2009–2010) • Słowenia Portorož (2009–2010) • Australia Brisbane (2009–2011) • Hiszpania Marbella (2009–2011) • Hiszpania Barcelona (2009–2012) • Dania Kopenhaga (2010–2012)
Bułgaria WTA Tournament of Champions
p • d • e
Turnieje tenisowe ATP World Tour 500 (2009–obecnie)
Holandia Rotterdam • Stany Zjednoczone Memphis • Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj • Meksyk Acapulco • Hiszpania Barcelona • Niemcy Hamburg • Stany Zjednoczone Waszyngton • Chińska Republika Ludowa Pekin • Japonia Tokio • Hiszpania Walencja • Szwajcaria Bazylea
p • d • e
Turnieje tenisowe ATP International Series Gold (2000–2008)
2000–2008
2000–2001, 2003–2008
2000
2000–2002
Stany Zjednoczone Indianapolis • Stany Zjednoczone Waszyngton
2001–2008
p • d • e
Turnieje tenisowe ATP International Series (2000–2008)
2000–2008
2000–2001, 2003–2007
2000
2000–2001
2000–2002
2000–2003
2000–2006
2001–2005
2001–2008
2002
2003–2008
Stany Zjednoczone Indianapolis • Stany Zjednoczone Waszyngton • Tajlandia Bangkok • Francja Metz
2004–2008
2006–2008
p • d • e
Turnieje zaliczane do US Open Series
ATP World Tour
Atlanta • Los Angeles • Waszyngton • Toronto/Montreal • Cincinnati • Winston-Salem (od 2011)
WTA Tour
US Open
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Citi_Open&oldid=36316038”