Cloaca Maxima

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cloaca Maxima
Współczesna fotografia odpływu Cloaca Maxima do Tybru
Współczesna fotografia odpływu Cloaca Maxima do Tybru
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Typ budynku kanał ściekowy
Rozpoczęcie budowy VII wiek p.n.e.
Ważniejsze przebudowy 184 p.n.e.
Położenie na mapie Rzymu
Mapa lokalizacyjna Rzymu
Cloaca Maxima
Cloaca Maxima
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Cloaca Maxima
Cloaca Maxima
Ziemia 41°53′45″N 12°29′05″E/41,895833 12,484722Na mapach: 41°53′45″N 12°29′05″E/41,895833 12,484722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cloaca Maxima – główny kanał ściekowy w Rzymie, którego budowę zainicjował Tarkwiniusz Stary[1] w VII w. p.n.e.

Kanał został zbudowany w celu osuszenia podmokłych terenów w dolinie pomiędzy wzgórzami Eskwilinu, Wiminału i Kwirynału. Na osuszonym terenie powstało Forum Romanum. Przepływający w tym miejscu strumień pogłębiono, a jego brzegi zostały wzmocnione. Wody odprowadzano do Tybru. Początkowo kanał był otwarty, dopiero w 184 p.n.e. cenzor Kato Starszy przeprowadził prace modernizacyjne i kanał został zakryty. W dowód uznania jego statuetkę ustawiono w świątyni. W latach późniejszych kanał był jeszcze wielokrotnie remontowany, czasem nieco zmieniano jego trasę. Kanał ma długość około 600 m, wysokość prześwitu 4,20 m, a szerokość 3,20 m. Jest to najstarszy czynny kanał w Rzymie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Praca zbiorowa pod redakcja Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, str. 215, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ISBN 83-85719-84-9