Cloisonizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Cloisonizm (kluazonizm) – sposób malowania opracowany przez Louisa Anquetina, Émile'a Bernarda i Paula Gauguina, kontynuowany przez malarzy skupionych wokół szkoły z Pont-Aven. Polegał na stosowaniu plam o jednolitej barwie otoczonych konturem.

Nazwa wywodzi się od techniki zdobniczej cloisonné, polegającej na oddzielaniu elementów zdobniczych (np. szkła, kamieni szlachetnych itp.) za pomocą cienkich blaszek lub drutów, a utworzył ją Édouard Dujardin w 1888.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Terry W. Strieter: Nineteenth-century European art : a topical dictionar. Westport, Conn.: Greenwood Press, 1999, s. 44. ISBN 978-0-313-29898-1.