Cmentarz Junikowo w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cmentarz Junikowo w Poznaniu
Kwatera powstańców wielkopolskich
Kwatera powstańców wielkopolskich
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres Junikowo
Powierzchnia cmentarza 92,69 ha[1]
Liczba pochówków 139 000[1]
Liczba grobów 79 000[1]
Data otwarcia 1948[2]
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Cmentarz Junikowo w Poznaniu
Cmentarz Junikowo w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz Junikowo w Poznaniu
Cmentarz Junikowo w Poznaniu
Ziemia 52°23′10,67″N 16°49′58,30″E/52,386297 16,832861Na mapach: 52°23′10,67″N 16°49′58,30″E/52,386297 16,832861
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Płyta upamiętniająca płk. Henryka Kowalówkę na kwaterze żołnierzy AK.
Płyta upamiętniająca płk. Henryka Kowalówkę na kwaterze żołnierzy AK.

Cmentarz komunalny nr 2 Junikowo w Poznaniu – największy w Poznaniu cmentarz komunalny pod względem liczby pochowanych (drugi po Cmentarzu Miłostowo pod względem powierzchni), znajdujący się w południowo-zachodniej części miasta, na Grunwaldzie (Junikowo), pomiędzy ulicami Grunwaldzką a Cmentarną.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jeden z największych cmentarzy w Polsce, o powierzchni 92,69 ha, zostało tu pochowanych 139 tysięcy osób[1]. Powstał na obszarze dawnego poligonu wojskowego, przekazanego miastu w 1927 r. Rozpisano wówczas konkurs na zagospodarowanie terenu, który jednak nie przyniósł rozstrzygnięcia. Kolejny, wysoko oceniony projekt szczegółowy sporządził w 1934 r. Marian Spychalski. Przewidywano wówczas optyczną dominantę w formie monumentalnej kaplicy, zróżnicowaną zieleń i wykorzystanie jako ważnego elementu dekoracyjnego spiętrzonych wód Potoku Junikowskiego. Ostatecznie nekropolia została otwarta w roku 1948[2], według zmienionych założeń. Znajdują się tu m.in. wydzielone kwatery powstańców wielkopolskich i żołnierzy Armii Krajowej. W alejach zasłużonych licznie reprezentowane są pochówki oficerów Wojska Polskiego i działaczy ruchu robotniczego. Przyciągają spojrzenie okazałe mauzolea rodów cygańskich, ale są też nowoczesne pola urnowe i kolumbaria. Wśród drzew przeważają sosna i brzoza, występuje także dąb amerykański.

Groby osób pochowanych na tym cmentarzu można odnaleźć dzięki wyszukiwarce grobów na poznańskich cmentarzach[3].

Pochowani na Cmentarzu na Junikowie[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Pochowani na Cmentarzu na Junikowie.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Cmentarze komunalne Poznania
  2. 2,0 2,1 Flotyńska Janina: Materiały do planu zadrzewienia cmentarza na Junikowie w: Kronika Miasta Poznania 4/1948 s. 308-330; on-line: [1]
  3. Wyszukiwarka grobów

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czarnecki Władysław, To był też mój Poznań. Wspomnienia architekta miejskiego z lat 1925-1939, w wyb. i oprac. Janusza Dembskiego, Poznań, Wydaw. Poznańskie, 1987, ISBN 83-210-0665-5
  • Poznań od A do Z. Leksykon krajoznawczy, pod red. Włodzimierza Łęckiego i Piotra Maluśkiewicza, Poznań, Wydaw. Kurpisz, 1998, ISBN 83-97621-39-0
  • Szafran Helena, Miasto Poznań i okolica, Poznań, PTPN, 1959 (seria "Wielkopolska w Oczach Przyrodnika", nr 3)
  • Wielkopolski słownik biograficzny, przew. kom. red. Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski, wyd. 2, Warszawa; Poznań, PWN, 1983, ISBN 83-01-02722-3