Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich
Widok ogólny Cmentarza Mauzoleum
Widok ogólny Cmentarza Mauzoleum
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Żwirki i Wigury 10
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 19,2 ha
Liczba pochówków 21 468
Liczba grobów 834
Data otwarcia 9 maja 1950
Architekt Bohdan Lachert i Władysław Niemirski
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich
Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich
Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich
Ziemia 52°12′09″N 20°59′12″E/52,202500 20,986667Na mapach: 52°12′09″N 20°59′12″E/52,202500 20,986667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich – wojenna nekropolia Żołnierzy Radzieckich poległych lub zmarłych w wyniku ran i chorób odniesionych w czasie II wojny światowej i tuż po niej, znajdująca się w Warszawie przy ul. Żwirki i Wigury 10.

Powstanie[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz został założony w latach 1949-1950, skrywa prochy 21 468[1] żołnierzy radzieckich 1 Frontu Białoruskiego, którzy polegli w walkach o Warszawę w latach 1944-1945. Ich prochy zostały ekshumowane z cmentarzy lokalnych oraz tymczasowych i przeniesione tu po 1949 roku. Nekropolię zaprojektowali Bohdan Lachert (ogólne założenie) i Władysław Niemirski (zieleń), ma ona charakter rozległego parku z elementami mauzoleum o powierzchni 19,2 ha[2]. Otwarto go dokładnie w 5. rocznicę kapitulacji Niemiec.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Prochy żołnierzy pogrzebano w 834 mogiłach, z których 294 to groby indywidualne. Centralną część cmentarza stanowi szeroka aleja, która poprzez trzy tarasy prowadzi do 21-metrowego[3] granitowego obelisku. Napis na obelisku głosi: „Ku wiecznej chwale bohaterskich żołnierzy niezwyciężonej Armii radzieckiej, poległych w bojach z hitlerowskim najeźdźcą o wyzwolenie Polski i naszej stolicy Warszawy”. Po obu stronach obelisku znajdują się monumentalne rzeźby żołnierzy Armii Czerwonej dłuta Jerzego Jarnuszkiewicza (Bohaterstwo) i Stanisława Lisowskiego (Ofiarność). Cmentarz otacza artystycznie skomponowana zieleń, dzieło Władysława Niemirskiego.

Pogrzebani żołnierze byli zgrupowani w następujących formacjach 1 Frontu Białoruskiego:

  • 8 Armia Gwardii
  • 28, 47, 48, 65,69, 70 Armii
  • 2 Armii Pancernej Grupy Kawalerii Zmechanizowanej
  • 6 i 16 Armii Lotniczej
  • 46 Korpus Strzelecki
  • 2 i 7 Korpus Kawalerii
  • 1 Korpus Pancerny Gwardii

Dojazd komunikacją miejską[edytuj | edytuj kod]

Dojazd do cmentarza zapewniają autobusy linii: 128, 136, 172, 175 i 188 oraz linia nocna N32. Przystanek: "Pruszkowska" lub "Uniwersytet Medyczny".

Przypisy

  1. Mórawski podaje liczbę pochowanych jako 21 668
  2. Mórawski podaje powierzchnię jako 19 ha.
  3. Mórawski podaje wysokość obelisku jako 35 metrów

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]