Code of Points (łyżwiarstwo figurowe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Code of points (CoP), nazywany też Nowym Systemem Sędziowania lub System Sędziowania ISU, opracowany został w odpowiedzi na kontrowersyjne rozstrzygnięcia zawodów sędziowanych systemem szóstkowym. Najsłynniejszy skandal związany z poprzednim systemem wydarzył się podczas Igrzysk Olimpijskich Salt Lake City 2002. W konkurencji par sportowych zwycięstwo odnieśli Rosjanie Jelena Biereżnaja / Anton Sicharulidze. Kanadyjska para Jamie Sale / David Pelletier odwołali się od decyzji sędziów. Ostatecznie przyznano 2 złote medale. Niedługo po aferze zmodyfikowano system sędziowania, ale od początku wiadome było, że jest to tylko zmiana tymczasowa i konieczne będzie opracowanie zupełnie innej metody sędziowania. Code of Points wprowadzono w sezonie 2004/2005 jako system bardziej obiektywny, ale i on spotyka się z krytyką.

Opis systemu[edytuj | edytuj kod]

Zawody nadzoruje Główny Sędzia Zawodów. Zawody ocenia 12 sędziów oceny, ale tylko noty przyznawane przez 9 losowo wybranych przez komputer (tzw. Sędziów Oceniających) są brane pod uwagę. Informacja o tym, która nota pochodzi od którego sędziego i noty których sędziów są brane pod uwagę nie jest upubliczniana. W zawodach biorą też udział: Specjalista ds. Technicznych i Asystent ds. Technicznych, których pracę nadzoruje Kontroler ds. Technicznych. Na Wynik Końcowy za Segment (TSS - ang. Total Segment Score) składają się: nota za elementy techniczne (TES - ang. Technical Element Score) oraz nota za komponenty programu (PCS - ang. Program Components Score). Zawodnicy mogą też stracić punkty przekroczenie regulaminu. Wyliczone wyniki zaokrągla się do dwóch miejsc po przecinku.

Elementy techniczne[edytuj | edytuj kod]

Nota łączna za elementy techniczne jest sumą not za poszczególne elementy wykonane przez zawodnika / parę w trakcie programu. Liczba elementów określona jest regulaminem, zależy od segmentu oraz konkurencji i wynosi:

  • Pary sportowe:
    • Program krótki (SP) – 8
    • Program dowolny (FS) – 13
  • Soliści:
    • Kwalifikacje (Q) (jeśli przeprowadzane) – 14
    • Program krótki (SP) – 8
    • Program dowolny (FS) – 14
  • Solistki:
    • Kwalifikacje (Q) (jeśli przeprowadzane) – 13
    • Program krótki (SP) – 8
    • Program dowolny (FS) – 13
  • Pary taneczne – Różnie

Każdy element wykonany podczas programu jest nazywany przez Specjalistę ds. Technicznych. Sędziowie Oceny oceniają jakość wykonania danego elementu przyznając noty -3, -2, -1, 0, +1, +2 lub +3. Każdy element ma przypisaną wartość bazową oraz wartości dla not za jakość wykonania. Dane te znajdują się w Tabeli Wartości (SoV - ang. Scale of Values). Jedna nota najwyższa i jedna najniższa są pomijane, do pozostałych podstawia się wartości zgodnie z tabelą SoV i wylicza średnią z podstawionych wartości, która stanowi Ocenę Jakości Wykonania (GOE - ang. Grade of Execution) elementu. Suma wartości bazowej i Oceny Jakości Wykonania stanowi notę łączną za dany element techniczny. Elementy są punktowane oddzielnie. Noty za poszczególne elementy są sumowane dając notę łączną na elementy techniczne (TES). Dodatkowo wartości bazowe elementów skokowych wykonywanych w drugiej połowie programu dowolnego mnożone są razy 1,1. Zawodnik może otrzymać premię w postaci 2 punktów za wykonanie zupełnie nowego elementu, ale premia ta może być przyznana tylko raz w ciągu programu. Wartość bazowa kombinacji skoków jest sumą wartości bazowych skoków składających się na kombinację. Wartość bazowa sekwencji skoków jest sumą wartości bazowych 2 najwyżej punktowanych skoków składających się na sekwencję pomnożoną razy 0,8. Przy obliczaniu GOE kombinacji lub sekwencji do not podstawia się wartości za najtrudniejszy skok.

Komponenty programu[edytuj | edytuj kod]

Oprócz elementów technicznych Sędziowie Oceny oceniają też tzw. komponenty programu przyznając noty od 0,25 do 10,00 z dokładnością do 0,25. Notę za 1 komponent stanowi średnia not sędziów (2 noty skrajne – 1 najwyższa i 1 najniższa są pomijane) przemnożona przez współczynnik zależny od komponentu, segmentu oraz konkurencji. Tabela współczynników wygląda następująco:

Komponent Pary sportowe Soliści Solistki
SP FS Q SP FS Q SP FS
Umiejętności łyżwiarskie: 0,80 1,60 2,00 1,00 2,00 1,60 0,80 1,60
Połączenia elementów: 0,80 1,60 2,00 1,00 2,00 1,60 0,80 1,60
Wykonanie: 0,80 1,60 2,00 1,00 2,00 1,60 0,80 1,60
Choreografia: 0,80 1,60 2,00 1,00 2,00 1,60 0,80 1,60
Interpretacja: 0,80 1,60 2,00 1,00 2,00 1,60 0,80 1,60
  • Q – kwalifikacje, SP – Program krótki (ang. Short Program), FS – Program dowolny (ang. Free Skating)

W konkurencji tańców komponenty są i współczynniki są inne.

Komponent
CD OD FD
Umiejętności łyżwiarskie: 0,75 0,80 1,25
Kroki łączące: --- 0,80 1,75
Wykonanie: 0,50 0,60 1,00
Choreografia: --- 0,60 1,00
Interpretacja: 0,50 1,00 1,00
Zgodność z muzyką: 0,75 --- ---
  • CD – Taniec obowiązkowy (ang. Compulsory Dance), OD – Taniec oryginalny (ang. Original Dance), FD – Taniec dowolny (ang. Free Dance)

Łączną notę za komponenty programu (PCS) uzyskuje się poprzez zsumowanie not za poszczególne komponenty.

Odjęcia[edytuj | edytuj kod]

Odjęcia stosowane są za przekroczenia regulaminu zgodnie z tabelą:

Przekroczenie Liczba punktów
Upadek* 1,00 za każdy
Przekroczenie czasu 1,00 za każde 5 sekund powyżej/poniżej limitu
Nieprawidłowa muzyka (wokalna)** 1,00
Nieprawidłowy strój/rekwizyt 1,00
Niedozwolony element 2,00 za każdy
Przerwa w programie spowodowana upadkiem
dłuższa niż 10 sekund
1,00 za każde kolejne rozpoczęte 10 sekund

*) Upadek definiuje się tutaj jako utratę kontroli zawodnika, której skutkiem jest utrata kontaktu obu łyżew z lodem i lądowanie w pozycji nieruchomej (nawet przez moment).
**) Nie dotyczy konkurencji tańców.

  • Dodatkowo w tańcach można stracić punkty za inne przekroczenia regulaminu tańców.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]