Codename: Panzers – Faza pierwsza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Codename: Panzers – Faza pierwsza
Producent Stormregion
Wydawca cdv Software Entertainment
Dystrybutor POL: Cenega Poland
Seria gier Codename: Panzers
Silnik Gepard 3D
Data wydania

Świat: 14 czerwca 2004
POL: 27 sierpnia 2004

Gatunek

RTS

Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa
Kategorie wiekowe

PEGI: 12

Wymagania sprzętowe
Platforma Windows 98 / Me / 2000 / XP
Nośniki

3 CD / 1 DVD

Wymagania

procesor Pentium III 750 MHz lub podobny, 256 MB RAM, karta graficzna 32 MB

Kontrolery klawiatura, mysz

Codename: Panzers – Faza pierwsza (ang. Codename: Panzers – Phase One) – komputerowa strategiczna gra czasu rzeczywistego w realiach II wojny światowej, wyprodukowana przez węgierskie studio Stormregion i wydana w 2004 roku przez firmę cdv Software Entertainment.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

W grze dostępne są trzy kampanie traktujące o zmaganiach bojowych trzech stron konfliktu: Niemców, Sowietów i aliantów.

Niemcy[edytuj | edytuj kod]

W tej kampanii bohaterem jest niemiecki podporucznik Hans von Gröbel, któremu niekiedy towarzyszył też jego zastępca, sierżant Karl Hammer. Szlak bojowy tych żołnierzy wiódł przez Polskę oraz Francję, później zaś dowództwo wysłało ich na Kretę, gdzie w czasie akcji spadochronowej Hans spotkał swego brata Kurta. Później zaś von Gröbel został wysłany do Związku Radzieckiego, gdzie walczył aż do odniesienia poważnych ran w Stalingradzie. Jego dalsze losy znane są jedynie w kampanii alianckiej.

Sowieci[edytuj | edytuj kod]

Jedynym bohaterem tej kampanii jest Aleksander Władimirow, przez żołnierzy okrzyknięty "skowronkiem". Jego zastępca, Kola, pojawia się tu jedynie okazjonalnie, w przeciwieństwie do zastępcy Hansa w kampanii niemieckiej. Swoją karierę Aleksander zaczął pod Moskwą, później odparł Niemców w Stalingradzie i wyruszył na oswobodzenie ojczyzny oraz "bratnich narodów słowiańskich". Szedł południem Europy przez Węgry i Jugosławię, wyzwolił wraz z partyzantką komunistyczną Belgrad i dotarł do Niemiec. Wreszcie szturmował wraz z wojskami Żukowa Reichstag. Tam też spotkał pielęgniarkę Katarinę, w której zakochał się po pierwszym spotkaniu w Budapeszcie, po czym wyznał jej miłość.

Alianci[edytuj | edytuj kod]

Ostatnia kampania ma dwóch głównych bohaterów i jednego pobocznego. Tymi najważniejszymi są: oficer Armii Stanów Zjednoczonych Jeffrey Samuel Wilson i oficer Jego Królewskiej Mości James Barnes. Są przyjaciółmi, którzy często wchodzili w drobne kłótnie, spowodowane zgrzytem charakterów tych dwóch mężczyzn. Jeffrey był żartownisiem, który nie miał poważnego podejścia do wojny. James to z kolei szarmancki dżentelmen, który jednak bywał arogancki. Ci dwaj oficerowie wylądowali w Normandii i spotkali się już w dniu inwazji. Potem ruszyli przez Francję, gdzie ich losy połączyły się z działaniami bojowymi atrakcyjnej agentki Francuskiego Ruchu OporuMichelle. Przekraczali razem Belgię i Holandię, odparli Niemców w Ardenach, a wreszcie weszli na teren Niemiec. Jeffrey zdobył Orle Gniazdo.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

W Codename: Panzers nie ma możliwości gromadzenia surowców czy produkowania wojsk. Za wykonywanie zadań otrzymuje się punkty prestiżu, które po misji można przeznaczyć na zakup lub wymianę jednostek. Wszystkie trzy strony konfliktu – alianci, Niemcy i Sowieci – posiadają podobny zestaw jednostek, od różnych rodzajów piechoty (karabiny, pistolety maszynowe, karabiny maszynowe, snajperzy, miotacze ognia, sanitariusze, załogi czołgu, oddziały przeciwpancerne, moździerze, granatniki) po artylerię i czołgi oraz działa samobieżne, obronę przeciwlotniczą czy ciężarówki wsparcia logistycznego. Przydatność pojazdów została wyrównana, co powoduje, że im większą mają siłę ognia, tym szybciej zużywa im się amunicja. Gra jest ahistoryczna, przez co np. nieskuteczne w rzeczywistości moździerze zadają wysokie obrażenia.

Na polu walki można skorzystać z opcji aktywnej pauzy, pozwalającej wydać skoordynowane rozkazy wielu jednostkom jednocześnie. Wśród możliwych do wydania poleceń znajdują się: przejście na jeden z 3 trybów poruszania (biegiem, w przysiadzie, na leżąco), możliwość rzucenia granatem, podłożenia min, skorzystania ze składanego pontonu, trzy sposoby reagowania na przeciwnika itp. Jest także możliwość zajmowania zdobycznych pojazdów oraz budynków, a także niszczenia większości elementów znajdujących się na planszy (aczkolwiek system zniszczeń jest bardzo prosty, np. budynki walą się dopiero po straceniu wszystkich punktów "życia" i nie można zdemolować ich gruzów).

Codename: Panzers – Faza pierwsza uzyskał szacunek graczy i recenzentów[1] przede wszystkim dzięki grze wieloosobowej, oferującej tryby gry deathmatch, domination i assault.

Jedną z największych wad gry jest zaś brak realizmu. Żeby zabić pojedynczego żołnierza, trzeba strzelać do niego około pół minuty albo wystrzelić w jego kierunku dwa ciężkie pociski artyleryjskie.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

O Codename: Panzers stało się w Polsce głośno za sprawą mediów (przede wszystkim tygodnika Wprost i Głosu Szczecińskiego), które oskarżały twórców gry o antypolskość. Utrzymywano, że Polacy zostali w niej przedstawieni jako pijacy, w grze kieruje się żołnierzami Waffen-SS mordującymi ludność cywilną, a także że zafałszowano historię sugerując iż wojnę rozpoczęła Polska. W rzeczywistości w grze pojawia tylko jeden pijany Polak, na którego żołnierze niemieccy natykają się w piwnicy jednego z domów. W grze nie występują oddziały SS, a gracz kieruje wojskami Wehrmachtu. W grze nie pojawiają się też cywile, ani sceny ich mordowania. Największe kontrowersje jednak wzbudził istotnie występujący w grze sfałszowany rozkaz wydany wojskom niemieckim po tzw. prowokacji gliwickiej. Oburzony ówczesny prezydent Warszawy, Lech Kaczyński, wezwał do bojkotu gry, a Ministerstwo Spraw Zagranicznych wysłało do CDV list z prośbą o wyjaśnienie sprawy (cdv nie odpowiedziało na list).

Jako pierwszy próbował obalić kontrowersje portal Gazeta.pl, który jako jedyne medium zdobył egzemplarz gry i sprawdził jej zawartość[2].

Aby uniknąć posądzeń o antypolskość, dystrybuująca grę w kraju Cenega Poland ocenzurowała kontrowersyjne treści poprzez usunięcie feralnego zapisu oraz dołączyła broszurę informującą o powodach wybuchu II wojny światowej.

Przypisy