Cokół (lampy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy części lampy elektronowej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Lampa UCH21 o cokole loktalowym

Cokół lampy elektronowej to układ styków stale połączonych z elektrodami znajdującymi się wewnątrz lampy, zapewniający połączenie elektryczne z obwodami zewnętrznymi przy jednoczesnym zachowaniu szczelności lampy (której wnętrze może być wypełnione gazem o ciśnieniu odmiennym od atmosferycznego lub może w nim występować próżnia). Cokół pozwala na umieszczenie lampy w podstawce lampowej. Spośród wielu typów cokołów stosowanych w technice lampowej można wyróżnić: bocznostykowy (np. AZ1), 8-nóżkowe - oktalowy (np. EL34) i loktalowy[1] (np. DL21), heptalowy (miniaturowy) 7-nóżkowy (np. ECC91), nowalowy - 9-nóżkowy (np. ECC83), a także dekalowy - 10-nóżkowy (np. PFL200). W europejskim literowo-liczbowym systemie oznaczeń lamp pierwsza cyfra liczby dwucyfrowej określa rodzaj cokołu np. 3 oznacza cokół oktalowy. Szczegółowe informacje o cokołach (wraz z rysunkami) są podawane w katalogach lampowych[2].

Rodzaje cokołów[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Lampa o cokole loktalowym posiada u dołu słupek centrujący z pierścieniowym wgłębieniem na końcu. W to wgłębienie wchodzi uchwyt sprężyny znajdujący się w otworze podstawki. Rozwiązanie takie umożliwia mocowanie lampy w każdej pozycji, bez obawy o wypadnięcie jej z podstawki.
  2. Np. Piotr Mikołajczyk, Vademecum Lamp Elektronowych, Państwowe Wydawnictwa Techniczne, Wydanie I, Warszawa 1957

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Leonard Niemcewicz Lampy elektronowe i półprzewodniki, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Wydanie III poprawione i uzupełnione, Warszawa 1968
  • Mieczysław Wargalla Młody radioamator, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Wydanie I, Warszawa 1965

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]