Col de la Bonette

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Col de la Bonette
Col de la Bonette widoczna przed Cime de la Bonette
Col de la Bonette widoczna przed Cime de la Bonette
Państwo  Francja
Wysokość 2715 m n.p.m.
Pasmo Alpy Prowansalskie / Alpy Nadmorskie
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Col de la Bonette
Col de la Bonette
Ziemia 44°19′36″N 6°48′26″E/44,326667 6,807222Na mapach: 44°19′36″N 6°48′26″E/44,326667 6,807222

Col de la Bonette (2715 m n.p.m.) – przełęcz we francuskich Alpach blisko granicy z Włochami. Oddziela ona Alpy Prowansalskie od Alp Nadmorskich.

Najwyższa droga w Europie[edytuj | edytuj kod]

Dwukilometrowa pętla wokół szczytu Cime de la Bonette, która osiąga wysokość 2802 m n.p.m. i łączy się z przełęczą Bonette z obu stron, to najwyżej biegnąca asfaltowa droga w Alpach i najwyższa przejazdowa asfaltowa droga w Europie. Wbrew wielu opiniom i źródłom (np. znak drogowy u podnóża góry[1]) sama Col de la Bonette nie jest najwyższą przełęczą drogową w Alpach i nie ma 2802 m n.p.m., a jedynie dwukilometrowa pętla widokowa w pobliżu przełęczy wznosi się na tę wysokość. Wyższe od niej są inne przełęcze: Col de l'Iseran (2770 m), Stelvio (2757 m) i Col Agnel (2744 m).

Szczegóły podjazdu[edytuj | edytuj kod]

Od południa podjazd zaczyna się w Saint-Étienne-de-Tinée i liczy 25,8 km długości przy średnim nachyleniu 6,4%. Daje to przewyższenie 1652 m. Na pętli szczytowej nachylenie dochodzi do 15%. Od północy wspinaczka zaczyna się w Jausiers i jest równie trudna: 24 km długości przy średnim nachyleniu 6,6%, co daje przewyższenie 1589 metrów. Dane dotyczą podjazdów na pętlę widokową powyżej przełęczy.

Tour de France[edytuj | edytuj kod]

Przełęcz gościła kolarzy w czasie Tour de France czterokrotnie (1962, 1964, 1993, 2008) i stała się najwyższym osiąganym punktem w historii wyścigu[2]. Podczas pierwszych dwóch przejazdów (odpowiednio z południowej i północnej strony) najszybszy na trasie był Federico Bahamontes, natomiast w 1993 roku Robert Millar, pokonując przełęcz od północnej strony, wygrał górską premię.

W edycji wyścigu z 2008 roku na górskiej premii pokonywanej od południa pierwszy był John-Lee Augustyn, który podczas pokonywania zjazdu z przełęczy wypadł poza drogę na urwisko.

Wystąpienia w Tour de France[edytuj | edytuj kod]

Rok Etap Kategoria Start Meta Lider na przełęczy
2008 16 HC Cuneo Jausiers John-Lee Augustyn
1993 11 HC Serre-Chevalier Isola 2000 Robert Millar
1964 9 1 Briançon Monaco Federico Bahamontes
1962 18 1 Antibes-Juan-les-Pins Briançon Federico Bahamontes

Przypisy