Command & Conquer: Generals

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Command & Conquer: Generals
Producent Electronic Arts
Wydawca Electronic Arts
Dystrybutor PL: Cenega Poland
Seria gier Command & Conquer
Silnik SaGE
Data wydania Am.Płn.: 11 lutego 2003
PL: 7 marca 2003
Gatunek RTS
Tryby gry jedno- i wieloosobowa
Kategorie wiekowe ESRB: Teen
PEGI: 12+
Język angielski, polski
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows, Mac OS X
Nośniki CD (2)
Wymagania

Pentium 3 800 MHz, 128 MB RAM, karta graficzna 32 MB (GeForce 2 lub lepsza), 1.8 GB HDD[1]

Command & Conquer: Generalsstrategia czasu rzeczywistego (RTS) z serii Command & Conquer, wyprodukowana przez Electronic Arts 11 lutego 2003 roku[1].

W październiku 2003 pojawił się dodatek do gry zatytułowany Zero Hour. W 2013 roku miała odbyć się premiera gry Command & Conquer: Generals 2, będącej kontynuacją gry z 2003 roku, jednak EA anulowało grę i zamknęło studio zajmujące się jej produkcją[2].

W grze użyto trójwymiarowego silnika graficznego SaGE, stworzonego w oparciu o silnik zwany "Renegade engine" lub też "Westwood 3D", wcześniej wyprodukowany na potrzeby gry Command & Conquer: Renegade.

Opis fabuły[styl do poprawy][edytuj | edytuj kod]

Ta część serii nie jest powiązana fabularnie z poprzednimi częściami gry. Jej akcja toczy się w niedalekiej przyszłości, kiedy to świat zdominowany przez dwa mocarstwa, USA i Chiny, pogrążył się w terrorze Global Liberation Army (GLA lub ang. Armia Światowego Wyzwolenia). Gracz może wcielić się w dowódcę jednej z trzech frakcji – sprzymierzonych w walce z terroryzmem Chin lub USA albo oddziałów AŚW. Do jego dyspozycji zostały oddane trzy podzielone na misje – których łącznie jest dwadzieścia jeden – kampanie przyporządkowane poszczególnym stronom. Jako że każda z trzech frakcji opiera swój sposób walki o inne jednostki i technologie, wybór gracza determinuje także jego strategię. Inne są także cele poszczególnych stron. Celem Chin i USA jest zapobieżenie eskalacji terroru i pokonanie sił AŚW. Mimo że te państwa są sprzymierzeńcami, każde z nich dąży także do dominacji nad drugim (i w efekcie nad całym światem). Natomiast celem AŚW jest zaprowadzenie anarchii, czego pragną jej ukryci sponsorzy[potrzebne źródło]. Gracz ma za zadanie urzeczywistnić plany poszczególnych stron.

W dodatku Zero Hour, prócz poprawy możliwości silnika graficznego, nowych jednostek i budynków, pojawiły się trzy nowe kampanie – po pięć misji każda – stanowiące kontynuację historii z podstawowej wersji gry.

Frakcje[edytuj | edytuj kod]

USA[edytuj | edytuj kod]

Stany Zjednoczone Ameryki Północnej mają wyraźną przewagę technologiczną nad pozostałymi uczestnikami konfliktu. Ich główna siła to zaawansowana mechanika. Dysponują szerokim wyborem jednostek zarówno naziemnych jak i powietrznych. Dominuje lotnictwo: USA ma najwięcej jednostek lotniczych spośród wszystkich frakcji. Śmigłowce Commanche zapewniają wsparcie dla działań naziemnych, natomiast niewykrywalne bombowce stworzone na bazie F-117 mogą siać zniszczenie daleko w głębi terytorium przeciwnika. W arsenale amerykańskim znajduje się także superbroń o nazwie "Particle Cannon" (ang. miotacz cząstek).

Chiny[edytuj | edytuj kod]

Armia chińska nie dysponuje dużymi środkami finansowymi[potrzebne źródło], natomiast jej siłą jest ludność napędzana narodową dumą. Jej jednostki pancerne nie są wysokiej jakości, jednak duża liczebność pozwala na zwyciężanie dzięki wyczerpaniu przeciwnika ciągłymi atakami. Chińska armia dysponuje też hakerami, którzy w razie potrzeby kradną pieniądze w Internecie oraz unieszkodliwiają budynki wroga. Chińską superbronią jest "Nuclear Missile" (ang. Pocisk atomowy).

GLA (AŚW)[edytuj | edytuj kod]

Global Liberation Army (Armia Światowego Wyzwolenia) to globalna siatka terrorystyczna. Ich siła opiera się na fanatyzmie jej zwolenników. Jednostki tej armii przegrywają w bezpośrednich starciach na wielką skalę. Ze względu na brak dostępu do surowców[potrzebne źródło] AŚW wyspecjalizowała się w zbieraniu złomu z pola bitwy, dzięki czemu ich pojazdy mogą przejmować uzbrojenie od zniszczonych jednostek przeciwnika. Jej oddziały potrafią także przemieszczać się podziemnymi tunelami i pojawiać się na tyłach zaskoczonego wroga. Do walki wykorzystują też wściekły tłum. Superbronią AŚW jest "SCUD Storm" (ang. Burza SCUD-ów).

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Gdy zostało ogłoszone, że następną częścią Command & Conquer będzie Generals, wielu[kto?] zagorzałych fanów serii zapowiedziało, że gry nie kupi.

Było to spowodowane zerwaniem z fabułą poprzednich części i brakiem aktorskich scenek filmowych. Gra jednak odniosła kasowy sukces głównie ze względu na rozbudowane potyczki dla wielu graczy.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]