Commodore MAX Machine

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Commodore MAX Machine
CommodoreMAX.jpg
Typ komputer domowy/konsola
Premiera 1982
Koniec produkcji 1982
Procesor MOS Technology 6510
Pamięć operacyjna 2.5 KB RAM
System operacyjny MAX BASIC

Commodore MAX Machine - komputer domowy firmy Commodore przeznaczony przede wszystkim na rynek japoński. Była to zubożona wersja popularnego Commodore 64, w Stanach Zjednoczonych znany był jako Ultimax, a w Niemczech jako VC-10. MAX został wprowadzony na rynek w 1982, ale podobnie jak inne konstrukcje Commodore z tego okresu, nie była udana i szybko zniknęła z rynku.

MAX był uproszczoną wersją C64 - programy (gry) ładowane były z kartridży, komputer miał tylko 2,5 KB pamięci RAM, wyposażony był w bardzo prostą klawiaturę membranową i wyposażony był tylko w podstawowe porty wejścia/wyjścia - gniazdo kartridżów, interfejs magnetofonu, 2 łącza dla dżojstików i wyjście na odbiornik TV. Nie miał żadnych portów szeregowych ani równoległych potrzebnych do podłączenia stacji dysków, drukarki czy modemu.

Komputer używał tych samych układów graficznych i dźwiękowych co C64 (VIC-II i SID) które dawały mu teoretycznie znacznie większe możliwości od poprzednika tego komputera, którym był VIC-20, oba komputery kosztowały mniej więcej tyle samo (ok. $200) ale VIC-20 miał bardzo dużą bazę już istniejących programów i w odróżnieniu od MAXa był łatwy do rozbudowy.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]