Communicatio Idiomatum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Communicatio Idiomatum (pol. współ-orzekanie przymiotów) – pojęcie chrystologiczne dotyczące dwóch natur w Chrystusie. Oznacza ontologiczną wspólnotę natury boskiej i natury ludzkiej w jednej osobie Jezusa Chrystusa. Od strony logicznej zaś, takie zdania odnoszące się do Chrystusa, w których określany jest On tytułem jednej natury a jednocześnie przypisywana jest mu własność drugiej (np. "Bóg umarł na krzyżu"). Pojęcie szczególnie używane w sporach ponestoriańskich V w. Wyjaśniał je papież Leon Wielki[1][2].

Przypisy

  1. G. Strzelczyk: Traktat o Jezusie Chrystusie. s. 346.
  2. W. Granat: Dogmatyka katolicka. s. 237-238.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Granat W.: Dogmatyka katolicka. Synteza. Lublin: TN KUL, 1967, s. 547.
  • Strzelczyk G.: Traktat o Jezusie Chrystusie. W: Praca zbiorowa: Dogmatyka. T. 1. Warszawa: Więź, 2005, s. 233-499. ISBN 83-60356-02-5.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Tomus ad Flavianum