Conan II Bretoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Conan II Bretoński
Książę Bretanii
Okres panowania od 1 października 1040
do 11 grudnia 1066
Poprzednik Alan III
Następca Hoel II
Dane biograficzne
Dynastia Dynastia z Rennes
Urodziny 1030
Rennes
Śmierć 11 grudnia 1066
Château-Gontier
Ojciec Alan III Bretoński
Matka Berta z Blois

Conan II (ur. 1030 w Rennes, zm. 11 grudnia 1066 w Château-Gontier), książę Bretanii, syn księcia Alana III i Berty, córki Odona II, hrabiego Blois.

Po śmierci swojego ojca w 1040 r. został księciem Bretanii. Miał wtedy 10 lat. Przez pierwsze 20 lat jego rządów regencję sprawował wuj Conana, Odon de Penthievre. Przez cały okres swoich rządów Conan musiał stawić czoła buntom możnych i najazdom księcia Normandii Wilhelma II.

W 1066 r. Wilhelm zdecydował się wyruszyć do Anglii i walczyć o tamtejszą koronę. Przed wyruszeniem na wyprawę rozesłał listy do sąsiednich władców prosząc o nieatakowanie Normandii podczas jego nieobecności, gdyż wyprawa Wilhelma odbywa się pod patronatem papieża. Po otrzymaniu listu od Wilhelma Conan odpowiedział, że skorzysta z szansy jaką daje wyjazd księcia i zaatakuje Normandię. Niedługo później zmarł, prawdopodobnie otruty zatrutymi rękawicami jeździeckimi. O morderstwo posądzano Wilhelma.

Conan nigdy się nie ożenił i nie pozostawił potomstwa. Po jego śmierci Bretanię odziedziczył jego szwagier, Hoel, hrabia Cornouaille.


Poprzednik
Alan III
COA fr BRE.svg Książę Bretanii
1040-1066
COA fr BRE.svg Następca
Hoel II