Concordia (stacja antarktyczna)
| Concordia | |
 Stacja Concordia (2005) |
|
| Przynależność państwowa |  Francja Włochy |
| Rok założenia | 2005 |
| Współrzędne | 72°58'21''S 123°23'43''E |
|
Położenie na mapie Antarktyki
  Concordia
|
|
 72°58′21″S 123°23′43″E / -72.9725, 123.39527777778Na mapach: 72°58′21″S 123°23′43″E / -72.9725, 123.39527777778 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Concordia – francusko-włoska całoroczna stacja polarna na Płaskowyżu Polarnym na Antarktydzie, położona na wysokości 3233 m n.p.m. na obszarze o nazwie Dome C, otwarta w 2005 roku. Leży w odległości 1670 km od bieguna południowego. Najbliższe stacje polarne to francuska Dumont d' Urville, austalijska Casey (obie w odległości 1100 km) i włoska Zucchelli w zatoce Terra Nova.
Spis treści |
Środowisko [edytuj]
Dome C jest jednym z najzimniejszych miejsc na Ziemi. Temperatury w lecie nie wzrastają powyżej -25 °C. Temperatura w zimie może spaść poniżej -80 °C, ostatni rekord to -84,6 °C w 2010 roku[1]. Wilgotność powietrza jest niska. Występuje bardzo mało opadów w ciągu roku.
Nie występują wiatry katabatyczne, charakterystyczne dla regionów przybrzeżnych Antarktydy. Spowodowane jest to wysokim położeniem oraz względną odległością od krawędzi Płaskowyżu Antarktycznego. Typowe prędkości wiatru w okresie zimowym wynoszą 2,8 m/s.
Astronomia [edytuj]
Na stacji prowadzone są także badania z dziedziny astronomii. Płaskowyż Antarktyczny został uznany za odpowiednie miejsce dla niezwykle dokładnych obserwacji astronomicznych[2]. Przejrzystość atmosfery Antarktyki pozwala na obserwację gwiazd, nawet gdy Słońce jest na wysokości 38°. Inne zalety to bardzo niska emisja podczerwieni, bezchmurne niebo oraz niska zawartość pyłów i aerozoli w atmosferze, brak zanieczyszczenia światłem innym niż światło Księżyca lub zorzy polarnej.
To miejsce (Dome C) było uwzględniane przy projekcie budowy Ogromnie Wielkiego Teleskopu Europejskiego[3][4].
Niektóre elementy infrastruktury[5] [edytuj]
- Stacja składa się z dwóch budynków, o średnicy 18,5 m i 12 m wysokości oraz masie 200 ton[6]. Każdy budynek wspierany jest na sześciu kolumnach. Kolumny wyposażone są w układ hydrauliczny. Konstrukcja wspierająca zrobiona jest z wysokiej jakości stali.
- Teleskop AASTINO (Automated Astrophysical Site Testing INvincible Observatory) – zdalnie sterowany teleskop, który udowodnił że wysoko położony, prawie bezwietrzny region Płaskowyżu Antarktycznego jest najlepszym miejscem na Ziemi do prowadzenia obserwacji astronomicznych[7].
- AstroConcordia – zespół teleskopów.
- ASTEP (Antarctic Search for Transiting Extrasolar Planets) - 0,40-metrowy teleskop z polem widzenia 1°x1° przeznaczony do detekcji tranzytów planet pozasłonecznych.
- BRAIN (B-mode Radiation Interferometer) - bolometryczny interferometr przeznaczony do obserwacji inflacji w mikrofalowym promieniowaniu tła.
- COCHISE (Cosmological Observations at Concordia with High-sensitivity Instruments for Source Extraction) - 2,6-metrowy radioteleskop mikrofalowy, przeznaczony do badań pochodzenia i ewolucji ciemnej materii. Działa od 2007 roku.
- IRAIT (International Robotic Antarctic Infrared Telescope) - 0,80-metrowy robotyczny teleskop podczerwony, przeznaczony do obserwacji formowania się i utraty masy gwiazd. Zainstalowany w 2009 roku.
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Record storico di temperatura
- ↑ Abdelkrim Agabi, Eric Aristidi, Max Azouit, Eric Fossat, Francois Martin, Tatiana Sadibekova, Jean Vernin, Aziz Ziad. First whole atmosphere night-time seeing measurements at Dome C, Antarctica. „Proceedings of the Astronomical Society of the Pacific”, 2005.
- ↑ ESO ELT Basic Reference Design 1 Phase (Jan.-April 2006) ESO/Community Working Groups
- ↑ E-ELT site characterization status
- ↑ Existing and planned telescopes and astronomical instruments at Concordia (Dome C, Antarctica)
- ↑ Concordia Contruction
- ↑ AstoNEWS – "Dome C" Antarktyda
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
