Cong
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Cong | |
 Nefrytowy cong odnaleziony na stanowisku archeologicznym Jinsha koło Chengdu |
|
| Nazwa chińska | |
| Hanyu pinyin | cóng |
| Wade-Giles | ts'ung |
| Zn. tradycyjne | 琮 |
| Zn. uproszczone | 琮 |
Cong – w starożytnych Chinach wykonywany z nefrytu (rzadziej z kamienia) przedmiot rytualny w kształcie prostopadłościanu z wydrążonym okrągłym otworem. Wywodzący się z archaicznych rekwizytów szamańskich cong stanowił symboliczne wyobrażenie ziemi (w parze z symbolizującym niebo dyskiem bi)[1]. Zewnętrzne ścianki pokrywano zazwyczaj abstrakcyjnymi wzorami.
Pierwsze cong pojawiły się w okresie chińskiego neolitu (ok. 5000-2000 p.n.e.), w okresie panowania dynastii Shang i Zhou wykorzystywano je powszechnie przy składaniu ofiar i obrzędach pogrzebowych[2]. Zdaniem niektórych badaczy ich kształt może być dalekim echem archaicznych kultów płodnościowych i pierwotnie służyły one jako puzderko na fallusa[3].
Przypisy
- ↑ Encyklopedia historyczna świata. T. III. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 2000, s. 27. ISBN 83-85909-61-3.
- ↑ Cong (ang.). britannica.com. [dostęp 2011-03-05].
- ↑ Lars Berglund: The secret of Luo shu: numerology in Chinese art and architecture. Lund: Department of Art History, Lund University, 1990, s. 148. ISBN 9789162800680.
