Constantin Daicoviciu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Constantin Daicoviciu

Constantin Daicoviciu (ur. 1 marca 1898 w Căvăran, zm. 27 maja 1973) - rumuński archeolog i historyk.

W latach 1923-1968 był wykładowcą na wydziale historii starożytnej i epigrafiki uniwersytetu Babeş-Bolyai w Klużu. W 1932 - profesor nadzwyczajny, 1938 - profesor, 1940-1941 - dziekan, 1957-1968 rektor.

W latach 1924-1936 prowadził badania archeologiczne w Siedmiogrodzie. Dyrektor Muzeum Historycznego Transylwanii w latach 1945-1973. W styczniu 1947 Podsekretarz Stanu w Ministerstwie ds. Ubezpieczeń Społecznych i Pracy. W 1955 został członkiem Akademii Rumuńskiej Republiki Ludowej. W 1961 roku został członkiem Rady Państwa, której przewodził Gheorghe Gheorghiu-Dej. W 1968 otrzymał tytuł "bohatera pracy socjalistycznej".

Był badaczem dziejów Daków i rzymskiej Dacji. Jego główne dzieła to: La Transylvanie dans l'antiquité (1938) i Dacica (1970). Uprawiał historiografię z pozycji nacjonalistycznej.

Jego syn Hadrian Daicoviciu (1932–1984) również był historykiem.

Po jego śmierci w r. 1973 jego imieniem i nazwiskiem nazwano miejscowość Căvăran w okręgu Caraş-Severin, w której się urodził.