Constantine Phipps, 1. markiz Normanby
| Constantine Phipps | |
| Data urodzenia | 15 maja 1797 |
| Data i miejsce śmierci | 28 lipca 1863 Londyn |
| Lord Namiestnik Irlandii | |
| Przynależność polityczna | Brytyjska Partia Wigów |
| Okres urzędowania | od 29 kwietnia 1835 do 13 marca 1839 |
| Poprzednik | lord Haddington |
| Następca | lord Ebrington |
| Okres urzędowania | od 30 sierpnia 1839 do 30 sierpnia 1841 |
| Poprzednik | John Russell |
| Następca | James Graham |
Constantine Henry Phipps, 1. markiz Normanby KG, GCB, GCH (ur. 15 maja 1797, zm. 28 lipca 1863 w Londynie), brytyjski arystokrata, dyplomata i polityk, członek stronnictwa wigów, minister w rządach lorda Melbourne'a.
Był synem Henry'ego Phippsa, 1. hrabiego Mulgrave. Wykształcenie odebrał w Harrow School oraz w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. Na studiach był prezesem Cambridge Union Society. Od 1812 r. nosił tytuł grzecznościowy "wicehrabiego Normanby". W latach 1818-1820 zasiadał w Izbie Gmin jako reprezentant kontrolowanego przez swą rodzinę okręgu Scarborough. Jednak wbrew politycznym tradycjom rodziny Phippsów, Constantine związał się ze stronnictwem wigów i poparł postulat emancypacji katolików.
Już w 1820 r. zrezygnował z miejsca w parlamencie i wyjechał w podróż do Włoch. Po powrocie w 1822 r. uzyskał mandat parlamentarny z okręgu Higham Ferrers. W 1825 r. opublikował książkę The English in Italy. W tym samym roku ukazała się jego powieść Matilda, a w 1828 r. wydano Yes and No. W 1826 r. Phipps zmienił okręg wyborczy na Malton. Po śmierci ojca w 1831 r. odziedziczył tytuł 2. hrabiego Mulgrave i zasiadł w Izbie Lordów.
W 1832 r. otrzymał stanowisko gubernatora Jamajki. Po powrocie w 1834 r. został Lordem Tajnej Pieczęci w istniejącym kilka miesięcy rządzie Melbourne'a. Po powrocie wigów do władzy w 1835 r. został Lordem Namiestnikiem Irlandii. W 1838 r. otrzymał tytuł markiza Normanby. W 1839 r. został ministrem wojny i kolonii, a następnie ministrem spraw wewnętrznych. Pozostał na tym stanowisku do upadku rządu w 1841 r.
W latach 1846-1852 Normanby był ambasadorem w Paryżu, a w latach 1854-1858 ministrem pełnomocnym we Florencji. Odszedł z czynnego życia politycznego po sporze z lordem Palmerstonem na temat kwestii włoskiej. Zmarł w 1863 r.
Od 12 sierpnia 1818 r. był żonaty z Marią Liddell (20 kwietnia 1798 - 20 października 1882), córką Thomasa Liddella, 1. barona Ravensworth, i Marii Simpson, córki Johna Simpsona. Małżonkowie mieli razem jednego syna, George'a, późniejszego 2. markiza Normanby.
Linki zewnętrzne[edytuj]
| Poprzednik Henry Phipps, 1. hrabia Mulgrave |
Hrabia Mulgrave 1831-1863 |
Następca George Phipps, 2. markiz Normanby |
| Poprzednik nowa kreacja |
Markiz Normanby 1838-1863 |
Następca George Phipps, 2. markiz Normanby |
| Poprzednik Henry Wellesley, 1. baron Cowley |
Brytyjski ambasador we Francji 1846-1852 |
Następca Henry Wellesley, 1. hrabia Cowley |
| Poprzednik Henry Bulwer |
Brytyjski minister pełnomocny w Wielkim Księstwie Toskanii 1854-1858 |
Następca Henry George Howard |
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
- Ministrowie wojny Wielkiej Brytanii
- Ministrowie spraw wewnętrznych Wielkiej Brytanii
- Brytyjscy administratorzy kolonialni
- Arystokracja brytyjska
- Brytyjscy parlamentarzyści 1818-1820
- Brytyjscy parlamentarzyści 1820-1826
- Brytyjscy parlamentarzyści 1826-1830
- Absolwenci Uniwersytetu w Cambridge
- Odznaczeni Orderem Podwiązki
- Odznaczeni Orderem Łaźni
- Odznaczeni Królewskim Orderem Welfów
- Urodzeni w 1797
- Zmarli w 1863
- Ambasadorowie Wielkiej Brytanii w Księstwie Toskanii
- Ambasadorowie Wielkiej Brytanii we Francji