Czernidłaczek błyszczący

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Coprinellus micaceus)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Czernidłaczek błyszczący
Coprinellus micaceus G2.jpg
Systematyka[1]
Królestwo grzyby
Gromada podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina kruchaweczkowate
Rodzaj czernidłaczek
Gatunek czernidłaczek błyszczący
Nazwa systematyczna
Coprinellus micaceus (Bull.) Vilgalys, Hopple & Jacq. Johnson[2]
Taxon 50(1): 234 (2001)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Coprinellus micaceus G4 (2).JPG
Coprinellus micaceus resize.JPG

Czernidłaczek błyszczący (Coprinellus micaceus (Bull.) Vilgalys, Hopple & Jacq. Johnson) – gatunek grzyba z rodziny kruchaweczkowatych (Psathyrellaceae). W polskojęzycznej literaturze funkcjonuje jeszcze już nieaktualna nazwa czernidłak błyszczący (Coprinus micaceus (Bull.: Fr.) Fr.)[3].

Morfologia [edytuj]

Kapelusz
Wysokość: 2-4 cm. Źółtobrązowawy, o dzwonkowatym kształcie, pofałdowany i bruzdowany, za młodu pokryty błyszczącymi ziarenkami pozostałości osłony. W wilgotnych warunkach kapelusze rozpływają się[4].
Blaszki
U młodych okazów białe, z wiekiem ciemniejące, w końcu czarne, jednak ich ostrza długo pozostają białe. Są gęste i wąsko przyrośnięte. Podczas wilgotnej pogody rozpływają się[5].
Trzon
Długość 5-10 cm, szerokość (,3-),5 cm. Jest cylindryczny, w środku pusty, u młodych okazów biały i drobno oprószony, u starszych gładki i lśniący[5].
Wysyp zarodników
Brunatnoczarny. Zarodniki o rozmiarach 8-10 × 4-6 μm[5].

Występowanie [edytuj]

W Europie Środkowej i w Polsce jest pospolity. Występuje w lasach, ogrodach, w parkach. Rośnie na butwiejących pniach i przy korzeniach drzew, od maja do listopada, często w gęstych kępkach[5].

Znaczenie [edytuj]

Grzyb jadalny. Jadalne są młode okazy, prawdopodobnie jednak grzyb jest trujący w połączeniu z alkoholem etylowym[4]. Według innych autorów posądzanie go o trujące własności w połączeniu z alkoholem jest bezzasadne[6].

Synonimy [edytuj]

  • Agaricus congregatus sensu Sowerby, 2005
  • Agaricus micaceus Bull., 1786
  • Coprinus micaceus (Bull.) Fr., 1838
  • Coprinus micaceus f. micaceus (Bull.) Fr., 1838

(na podstawie Species Fungorum[2])

Gatunki podobne [edytuj]

  • czernidłaczek kanciastozarodnikowy (Coprinellus angulatus). Trudny do odróżnienia. Ma matową powierzchnię i ostrza blaszek nie są białe. Pewne rozróznienie daje dopiero obserwacja zarodników pod mikroskopem[7].
  • grzybówka zgięta (Mycena inclinata) – podobna kolorem i również rośnie gromadnie na pniakach, ale ma białe blaszki i drobniejszy kapelusz[5].
  • Coprinellus xanthothrix – różni się żółtą, filcowatą podstawą trzonu[8]
  • kruchaweczka zaroślowa (Psathyrella candolleana) – ma podobnie czerniejce blaszki, ale kapelusz bez promienistego pomarszczenia[8].

Przypisy

  1. Bisby FA, Roskov YR, Orrell TM, Nicolson D, Paglinawan LE, Bailly N, Kirk PM, Bourgoin T, Baillargeon G., eds (2009). Species 2000 & ITIS Catalogue of Life: 2009 Annual Checklist. Digital resource at http://www.catalogueoflife.org/annual-checklist/2009/ Species 2000: Reading, UK.
  2. 2,0 2,1 CABI Bioscience Databases (ang.). [dostęp 2012-05-28].
  3. Władysław Wojewoda: Checklist of Polisch Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Scienceas, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. 4,0 4,1 Ewald Gerhardt: Przewodnik GRZYBY. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2001, s. 164.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: PWRiL, 1985. ISBN 83-09-00714-0.
  6. Andreas Gminder: Atlas grzybów. Jak bezbłędnie oznaczać 340 gatunków grzybów Europy Środkowej. 2008. ISBN 978-83-258-0588-3.
  7. Warmia i Mazury. [dostęp 2012=08-16].
  8. 8,0 8,1 Till R. Lohmeyer, Ute Kũnkele: Grzyby. Rozpoznawanie i zbieranie. Warszawa: 2006. ISBN 978-1-40547-937-0.