Corregidor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Corregidor w 1941
Wyspa Corregidor – zdjęcie satelitarne Landsat z 2000
Wyspa na tle wejścia do Zatoki Manilskiej
Amerykański desant na wyspę w 1945

Corregidor – mała wyspa u wejścia do Zatoki Manilskiej na Filipinach, o powierzchni około 14 km².

Po zajęciu Filipin w 1898 przez Stany Zjednoczone, Amerykanie rozpoczęli budowę fortyfikacji na wyspie Corregidor i otaczających wysepkach. Zbudowano między innymi stanowiska dla baterii ciężkich dział obrony wybrzeża które miały strzec wejścia do zatoki i w ten sposób chronić stolicę Filipin Manilę i pobliskie amerykańskie instalacje wojskowe.

Do 1941 na wyspie Corregidor i otaczających wysepkach zainstalowano następujące działa:

Wyspa Corregidor (Fort Mills)

  • 10 moździerzy 305 mm
  • 8 dział 305 mm
  • 2 działa 254 mm
  • 2 działa 203 mm
  • 24 działa 155 mm

Wysepka Caballo (Fort Hughes)

  • 2 działa 356 mm
  • 4 moździerze 305 mm
  • 5 dział 155 mm

Wysepka El Fraile (Fort Drum)

  • 4 działa 356 mm
  • 4 działa 155 mm

Wysepka Carabao (Fort Frank)

  • 2 działa 356 mm
  • 8 moździerzy 305 mm
  • 4 działa 155 mm

W czasie II wojny światowej wyspa była miejscem intensywnych walk. 6 maja 1942 roku, po kilkumiesięcznym oblężeniu, załoga poddała się Japończykom, tym samym kończąc zorganizowany opór Amerykanów na Filipinach. Do niewoli dostało się około 11 tys. żołnierzy i cywilów. 16 stycznia 1945 roku Amerykanie przeprowadzili desant z morza i powietrza w celu odbicia wyspy. Bitwa trwała do 26 stycznia, kiedy to zostały zlikwidowane ostatnie japońskie punkty oporu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg