Coureur des bois

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Coureur des bois ("goniec leśny") - określenie kolonistów, którzy w XVII i XVIII wieku wyruszali z Nowej Francji na północny zachód dzisiejszej Kanady po futra sprzedawane przez Indian.

"Gońcy leśni" pojawili się w pierwszych lata po założeniu Québecu (1608). Pod koniec XVII wieku było około 500 "gońców leśnych".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Grabowski: Historia Kanady, Pruszyński i S-ka, Warszawa 2001, ISBN 83-7255-044-1, s. 47.
  • Stanisław Grzybowski: Tomahawki i muszkiety: Z dziejów Ameryki Północnej XV-XVIII w., Warszawa 1965, s. 127.
  • Henryk Zins: Historia Kanady, Ossolineum, Wrocław - Warszawa - Kraków - Gdańsk 1975, s. 48, 54.