Creatio ex nihilo
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Hasło zawęża pogląd o kreacji z niczego do teologii chrześcijańskiej. Brak wzmianki o analogicznym poglądzie w hinduizmie czy starożytnej filozofii greckiej. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Creatio ex nihilo (łac. stworzenie z niczego) – pogląd filozoficzny i teologiczny, wedle którego świat został stworzony przez Boga z nicości. Kreacjonizm filozoficzny stoi w opozycji do emanatyzmu, wedle którego świat stanowi emanację Boga, i materializmu, w znaczeniu przekonania o wieczności i samoistności materii.
Pogląd creatio ex nihilo łączy się z monoteizmem (przy czym nie każdy monoteizm zakłada kreacjonizm). Stanowi integralny element wielu religii, m.in. chrześcijaństwa i islamu, czy światopoglądów - np. deizmu. Po raz pierwszy[potrzebne źródło] wyrażony wprost w II Księdze Machabejskiej: spojrzyj na niebo i na ziemię, a mając na oku wszystko, co jest na nich, zwróć uwagę na to, że z niczego stworzył je Bóg 7: 28 (za Biblią Tysiąclecia). Pierwsze[potrzebne źródło] filozoficzne opracowanie tak rozumianego kreacjonizmu, stanowią XI i XII księgi Wyznań świętego Augustyna.
Niekiedy pogląd creatio ex nihilo łączony jest z kreacjonizmem jako teorią dotyczącą powstania i rozwoju życia na Ziemi. Jednocześnie jednak współcześnie istnieją odmiany kreacjonizmu filozoficznego włączającego w akt stworzenia również ewolucję wszechświata i życia biologicznego zgodną z teoriami naukowymi, w tym darwinizmem, co ma miejsce m.in. w katolicyzmie[1].
Przypisy
- ↑ Kazimierz Kloskowski: Filozofia ewolucji i filozofia stwarzania. Warszawa: Wydawnictwo Akademii Teologii Katolickiej, 1999. ISBN 83-7072-125-7.
Bibliografia [edytuj]
- Paweł Janowski, Józef Krasiński, Kreacjonizm. W teologii, [w:] Encyklopedia Katolicka, Lublin 2002, t. IX, kol. 1245-1249.
