Cristian Diaconescu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cristian Diaconescu
CDiaconescu5082009.jpg
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1959
Bukareszt
Minister spraw zagranicznych Rumunii
Przynależność polityczna Narodowy Związek na rzecz Rozwoju Rumunii
Okres urzędowania od 24 stycznia 2012
do 7 maja 2012
Poprzednik Teodor Baconschi
Następca Andrei Marga
Minister spraw zagranicznych Rumunii
Przynależność polityczna Partia Socjaldemokratyczna
Okres urzędowania od 22 grudnia 2008
do 2 października 2009
Poprzednik Lazar Comanescu
Następca Cătălin Predoiu (p.o.)
Minister sprawiedliwości Rumunii
Przynależność polityczna Partia Socjaldemokratyczna
Okres urzędowania od 10 marca 2004
do 28 grudnia 2004
Poprzednik Rodica-Mihaela Stănoiu
Następca Monica Macovei

Cristian Diaconescu (ur. 2 lipca 1959 w Bukareszcie[1]) – rumuński polityk, prawnik i dyplomata, minister sprawiedliwości w 2004, minister spraw zagranicznych w latach 20098–2009 i w 2012.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Cristian Diaconescu urodził się w Bukareszcie w 1959. W 1983 ukończył prawo na Uniwersytecie Bukareszteńskim, w 2007 na tej samej uczelni uzyskał stopień doktora nauk prawnych. W latach 1983–1989 był sędzią w Bukareszcie[2][3]. Od 1982 był członkiem Rumuńskiej Partii Komunistycznej[4].

Od 1989 do 1990 pełnił funkcję inspektora w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 1990 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 1990–1996 pracował kolejno jako dyplomata w rumuńskiej stałej misji przy OBWE (1990–1993}, w sekcji ds. współpracy polityczno-wojskowej z OBWE rumuńskiego MSZ (1993–1995), a następnie w Rumuńskiej Stałej Misji przy Organizacjach Międzynarodowych w Wiedniu (1995–1996). W 1997 stanął na czele Departamentu ds. OBWE oraz współpracy z organizacjami subregionalnymi w MSZ. W 1998 został dyrektorem Departamentu ds. Sądowych i Konsularnych, pozostając na tym stanowisku do 2000. Od maja do grudnia 2000 Diaconescu pełnił funkcję zastępcy sekretarza Organizacji Współpracy Gospodarczej Państw Morza Czarnego (BSEC)[2][3].

Od grudnia 2000 do stycznia 2004 był sekretarzem stanu ds. stosunków dwustronnych w MSZ, a od stycznia do marca 2004 sekretarzem stanu ds. europejskich. Od 10 marca 2004 do 28 grudnia 2004 zajmował stanowisko ministra sprawiedliwości w gabinecie premiera Adriana Năstase. W 2004 uzyskał mandat senatora z ramienia Partii Socjaldemokratycznej (PSD). W wyższej izbie rumuńskiego parlamentu przewodniczył Komitetowi Obrony, Porządku Publicznego i Bezpieczeństwa Narodowego. W 2002 został członkiem PSD, a w 2005 jednym z jej wiceprzewodniczących[2][3].

1 czerwca 2008 Cristian Diaconescu wziął udział w wyborach na urząd burmistrza Bukaresztu. Zajął w nich trzecie miejsce z wynikiem 12,3% głosów, za Vasile Blagą z Partii Demokratyczno-Liberalnej (29,6%) oraz niezależnym Sorinem Oprescu (30,1%)[5]. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku uzyskał reelekcję do Senatu[3].

22 grudnia 2008 Cristian Diaconescu objął stanowisko ministra spraw zagranicznych w gabinecie premiera Emila Boca[3][6][7].

1 października 2009 Partia Socjaldemokratyczna opuściła szeregi koalicji rządowej z powodu odwołania przez Emila Boca wicepremiera i ministra spraw wewnętrznych Dana Nicy. Tego samego dnia do dymisji podali się wszyscy ministrowie wywodzący się z PSD w tym również Cristian Diaconescu. Funkcję tymczasowego ministra spraw zagranicznych dotychczasowy minister sprawiedliwości Cătălin Predoiu[8][9].

24 lutego 2010 zrezygnował z członkostwa w PSD, pozostając senatorem niezależnym. 1 maja 2010 wstąpił do nowo powstałego Narodowego Związku na rzecz Postępu Rumunii (UNPR), obejmując w nim funkcję honorowego przewodniczącego. 7 lutego 2011 został jednym z wiceprzewodniczących Senatu. 24 stycznia 2012 ponownie objął stanowisko ministra spraw zagranicznych[3][10]. Zastąpił Teodora Baconschiego zdymisjonowanego za jego komentarz na temat wystąpień społecznych przeciwko politycy oszczędnościowej rządu[11]. Urzędował do 7 maja tegoż roku[6], kiedy to władzę przejęły ugrupowania opozycyjne, współtworząc gabinet Victora Ponty.

Jeszcze w tym samym miesiącu został doradcą prezydenta Traiana Băsescu, rezygnując z mandatu senatora[2], a wkrótce także z członkostwa w UNPR[12], która to partia stała się koalicjantem antyprezydenckich socjaldemokratów. W 2014 dołączył do Partii Ruchu Ludowego (PMP). Miał być kandydatem tej formacji w wyborach prezydenckich, następnie deklarował start jako kandydat niezależny. Ostatecznie wycofał się, udzielając poparcia liderce PMP Elenie Udrei[13][14].

Przypisy

  1. Cristian Diaconescu (ang.). romania-on-line.net. [dostęp 2015-01-10].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Cristian Diaconescu (ang.). senat.ro. [dostęp 2015-01-10].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Cristian Diaconescu Minister of Foreign Affairs (ang.). mae.ro. [dostęp 2015-01-10].
  4. Cristian Diaconescu, judecător pe uliţă (ang.). evz.ro, 15 lutego 2008. [dostęp 2015-01-10].
  5. Close race in Bucharest municipal election (ang.). 2 czerwca 2008. [dostęp 2015-01-10].
  6. 6,0 6,1 Rulers: Romania: Ministries, etc. (ang.). rulers.org. [dostęp 2015-01-10].
  7. The 20 Ministerial Nominations (ang.). 22 grudnia 2008. [dostęp 2015-01-10].
  8. Romanian PM names interim cabinet after coalition collapse (ang.). xinhuanet.om, 2 października 2009. [dostęp 2015-01-10].
  9. Romanian government falls apart (ang.). bbc.co.uk, 1 października 2009. [dostęp 2015-01-10].
  10. Cristian Diaconescu was appointment as Foreign Affairs Minister (ang.). actmedia.eu, 25 stycznia 2012. [dostęp 2015-01-10].
  11. Rumunia: dymisja za nazwanie demonstrantów „brutalnymi mieszkańcami slumsów”. wprost.pl, 23 stycznia 2012. [dostęp 2015-01-10].
  12. Cristian Diaconescu, agreat de Băsescu pentru candidatura la prezidenţiale (rum.). adev.ro, 13 stycznia 2013. [dostęp 2015-01-10].
  13. Elena Udrea candidează, oficial, la Preşedinţie. Cristian Preda a cerut demiterea sa din fruntea PMP (rum.). adev.ro, 19 sierpnia 2014. [dostęp 2015-01-10].
  14. Cristian Diaconescu a renunţat la candidatura la Preşedinţie. O va susţine pe Elena Udrea (rum.). romanialibera.ro, 28 sierpnia 2014. [dostęp 2015-01-10].