Cristoforo Munari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cristoforo Munari

Cristoforo Munari (ur. w 1667 w Reggio nell'Emilia, zm. w 1720 w Pizie) – włoski malarz okresu baroku.

Do końca XVII wieku pracował na dworze książąt d’Este, następnie przeniósł się do Rzymu, a później do Florencji. Tam przebywał ok. 10 lat, wykonując zlecenia księcia Kosmy III Medyceusza, wielkiego księcia Ferdynanda oraz kardynała Francesca. Wezwany do Pizy w celu wykonania prac renowacyjnych w katedrze – zmarł w 1720. Jego martwe natury prezentują ”wystudiowany bałagan’’, precyzyjnie dobrane przedmioty oraz niezwykłą drobiazgowość.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Instrumenty muzyczne i przedmioty – Florencja, Galleria Palatina,
  • Martwa natura z instrumentami muzycznymi – Florencja, Galleria dell’Accademia,
  • Martwa natura z instrumentami muzycznymi – Poggio a Caiano, Villa Medicea,
  • Martwa natura z instrumentami muzycznymi i owocami – Berlin, Gemaeldegalerie,
  • Martwa natura z owocami, naczyniami stolowymi, książką i fletem (ok. 1709) – Florencja, Uffizi,
  • Martwa natura z talerzami (1706-09) – Sarasota, Ringling Museum of Art.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mina Gregori, Galerie Florencji: Uffizi i Pitti. Arcydzieła malarstwa, Warszawa: Arkady, 2003. ISBN 83-213-4269-3.