Crocidura gmelini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Crocidura gmelini[1]
Pallas, 1811
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd Soricomorpha
Rodzina ryjówkowate
Podrodzina zębiełki
Rodzaj Crocidura
Gatunek C. gmelini
Synonimy
  • Crocidura gmelini hyrcania Goodwin, 1940[2]
  • Crocidura ilensis Miller, 1901[2]
  • Crocidura lar G. Allen, 1928[2]
  • Crocidura lignicolor Miller, 1900[2]
  • Crocidura suaveolens mordeni Goodwin, 1934[2]
  • Crocidura portali Thomas, 1920
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Crocidura gmelini – gatunek owadożernego ssaka z rodziny ryjówkowatych. Występuje w Iranie, Afganistanie, Pakistanie, Turkmenistanie, Uzbekistanie, Kazachstanie, Mongolii i Chinach[3][2]. Prawdopodobnie może obejmować swym zasięgiem Izrael, Kirgistan i Tadżykistan[3]. Zamieszkuje tereny stepowe i półpustynne[4][5], trawiaste równiny z wydmami i czasami nadbrzeżną roślinność[6]. Ekologia i wielkość populacji słabo poznane[3]. Do niedawna traktowany wraz z C. shantungensis za podgatunek C. suaveolens. W 1996 roku Hoffman zasugerował że C. gmelini i C. shantungensis powinny być traktowane jako jeden gatunek[7]. Jednak w 2001 roku Jiang i Hoffman uznali obydwa taksony za odrębne gatunki[8]. C. gmelini czasami jest traktowany jako synonim Sorex minutus[2][5]. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski)[3]. Gatunek szeroko rozpowszechniony i nie są znane żadne zagrożenia dla populacji tego ssaka[3].

Przypisy

  1. Crocidura gmelini w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Crocidura gmelini. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 6 sierpnia 2010]
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Crocidura gmelini. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. R. D. Stone: Eurasian Insectivores and Tree Shrews; An Action Plan for their Conservation. Gland, Szwajcaria: IUCN, 1996. ISBN 2831700620.
  5. 5,0 5,1 Crocidura gmelini (ang.). The Shrew Site. [dostęp 6 sierpnia 2010].
  6. A. Smith, Y. Xie: The mammals of China. New Jersey: Princeton University Press, 2008. ISBN 0691099847.
  7. R. S. Hoffman: Noteworthy shrews and voles from the Xizang-Qinghai Plateau w: Contributions in Mammaology: A Memorial Volume Honoring Dr. J. Knox Jones Jr. Lubbock, USA: Museum of Texas Tech University, 1996, s. 155-168. ISBN 0964018837. (ang.)
  8. X. Jiang, R. S. Hoffman. A Revision of the White-Toothed Shrews (Crocidura) of Southern China. „Journal of Zoology”. 82 (4), s. 1059-1079, 2001 (ang.).