Cross-country (kolarstwo górskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Piotr Brzózka(23) i Tad Elliott(64) na trasie wyścigu o mistrzostwo świata U23.

Cross-country (XC) – jedna z konkurencji kolarstwa górskiego polegająca na ściganiu się zawodników na specjalnie przygotowanej trasie, którą pokonują kilka razy.

Konkurencja cross-country jest w programie mistrzostw świata od początku ich istnienia. W dyscyplinie tej rozgrywane są także mistrzostwa krajowe oraz kontynentalne. XC pojawiło się na Igrzyskach Olimpijskich w 1996 roku w Atlancie. Puchar świata rozgrywany jest od 1991 roku. W Polsce najbardziej znane zawody cross-country dla profesjonalistów to Grand Prix MTB organizowane przez Lang Team. Popularnością wśród amatorów cieszą się zawody takie jak: Family Cup, Thule Cup, Decathlon Bike Cup.

Zasady[edytuj | edytuj kod]

Wyścigi mogą być rozgrywane we wszystkich kategoriach wiekowych dla kobiet i mężczyzn, wyścig organizowane są dla profesjonalistów i amatorów. Na trasie znajdują się dwie strefy bufetowe i boksy serwisowe. Zawodnicy mogą z nich pobierać napoje oraz jedzenie. Pomoc techniczna może być udzielana wyłącznie w strefach bufetu/boksach pomocy technicznej. Pomoc techniczna podczas wyścigu składa się z naprawy lub wymiany dowolnej części roweru innej niż rama. Wymiana roweru jest zabroniona a zawodnik musi przekroczyć linię mety z tą samą tabliczką z numerem, którą miał na starcie. Trasa, na której rywalizują zawodnicy jest trudna i bardzo zróżnicowana. Znajdują się na niej podjazdy o różnym podłożu, nachyleniu i długości. Wymagają one od zawodników ogromnej siły i wytrzymałości. Suma przewyższeń na okrążeniu wynosi zwykle 150-300m. Na trasie ulokowane są także zjazdy i single-tracki naszpikowane rożnymi przeszkodami (kamienie, korzenie, błoto), wymagają one od startujących znakomitych zdolności panowania nad rowerem i swoim ciałem. Trasa zawodów ma od 3 do 8 km, zawodnicy pokonują ją taką ilość razy (dla elity mężczyzn zazwyczaj 5-10 razy), aby czasy wyścigu mieścił się w regulaminie.

  • Czasy wyścigów wg UCI
Kategoria wiekowa Minimalny czas Maksymalny czas
Juniorzy mężczyźni 1:30 (1:15)* 1:45
Juniorzy kobiety 1:15 (1:00)* 1:30
Mężczyźni U23 1:45 (1:15)* 2:00
Kobiety U23 1:30 (1:15)* 1:45
Elita mężczyźni 2:00 (1:30)* 2:15
Elita kobiety 1:45 (1:30)* 2:00
Masters mężczyźni 1:45 2:00
Master kobiety 1:30 1:45

* Minimalny czas dla zawodów klasy 1,2 lub 3 kalendarza międzynarodowego.

Sprzęt[edytuj | edytuj kod]

Rower górski do XC powinien być lekki i sztywny, aby podjazdy można było pokonywać jak najszybciej (rowery najwyższej klasy osiągają wagę ok. 7,5 – 9,0 kg). Sprzęt musi być także bardzo wytrzymały i zwrotny, tak aby płynnie pokonywać zjazdy i techniczne odcinki trasy. Koła rowerów mają średnice 26 cali lub 29 cali (nowy, zyskujący na popularności standard) i wyposażone są w opony adekwatne do warunków atmosferycznych. Hamulce to popularne szczękowe v-brake'i lub hamulce tarczowe. Ramy zbudowane są z aluminium lub karbonu, zawodnicy używają ram sztywnych oraz amortyzowanych (ich skok wynosi zazwyczaj 80-100mm). Sprzęt do wyścigów XC posiada przedni amortyzator o skoku 80-100mm. Napęd składa się z dwu- lub trzy tarczowej korby o ilości zębów w różnych kombinacjach (np. 42-28, 44-32-22) oraz kasety 8-10 rzędowej o koronkach w różnych sekwencjach zębów. W rowerach tych zazwyczaj stosowane są proste kierownice, często przykręcane są do niej rogi. Siodełka są długie i wąskie, aby ułatwiać przechylanie się do przodu na podjazdach oraz wychylanie się do tyłu za siodełko na zjazdach. W rowerze do cross-country znajdziemy także pedały zatrzaskowe (np. SPD). Sprzęt pozbawiony jest zbędnych akcesoriów takich jak: błotniki, oświetlenie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]