Crust punk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Crust punk
Pochodzenie hardcore punk, D-beat, Anarcho-punk
Czas i miejsce powstania  Stany Zjednoczone,  Wielka Brytania,  Finlandia koniec lat 70 i początek lat 80. XX wieku
Instrumenty gitara elektryczna, gitara basowa, perkusja, czasami sample
Największa popularność lata 90. XX wieku, od połowy pierwszej dekady XXI wieku do teraz umiarkowana, obydwie fale popularności w podziemiu
Gatunki pokrewne power violence, grindcore, thrashcore, w mrocznym i ekstremalnym wydaniu,
Style regionalne
japancore, south America crust, north America crust, scandicrust, Finland crust, Sweden crust

Crust punk – odmiana muzyki punk, agresywna i ekstremalna stylistyka wzorowana na twórczości angielskich zespołów grających w pierwszej połowie lat 80. XX wieku, głównie Discharge – pioniera tzw. D-beat

Powstała jako fuzja odmian punka takich jak Anarcho-Punk, D-beat z Hardcore Punk który notabene był zakorzeniony w punku, a także w przypadku niektórych zespołów – grindcorze. Grindcore rozwijał się z Crust mniej więcej w tym samym okresie. Zespołem o którym warto wspomnieć jest prekursor Crust Punka zespół Amebix, który grał bardziej Heavy Metalowo, niż standardowy crust. Kapele takie jak Concrete Sox były tak naprawdę brudną brzmieniowo wersją D-Beat. Fińskie zespoły grające Hardcore i D-Beat w latach 80. XX w. tworzyły silną i inspirującą protocrustową scenę. Termin "Crust" zaistniał na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Crust Punk wpisuje się w kategorie muzyki punkowej jak i metalowej.

Istnieje też połączenie Crust Punka z Black Metalem zwane Blackned Crust Punk lub po prostu Blackned Crust. Jednym z zespołów tworzących Blackned Crust jest sławny black metalowy zespół Darkthrone. Jednym z takich albumów Darkthrone jest album F.O.A.D.

Kapele grają ekstremalnie szybko, nie wyłączając w tym Blast beats, czasami bywają powolne tempa jednak najczęściej są ekstremalnie szybkie. Gitary są nisko strojone, bas przeważnie przesterowany. W technice nagrywanie dominuje lo fi. W crust właściwie nie ma zasad na wokal, jednak nie rzadko występuje tzw.  "pijany" wokal, gardłowy wpadający w growl lub też w przypadku niektórych kapel recytowanie haseł co jest podobne do anarcho-punka, dość często spotykany jest też skrzekliwy wokal występujący w Black Metalu. Popularny jest dwu wokal zwłaszcza w wydaniu damsko-męskim. Niektórzy muzycy kapel crustowych grają też w zespołach death metalowych, np. Nick (gitarzysta) z Parasytic gra w Cannabis Corpse. W Skandynawii Crust Punk miał silny wpływ na Black metal i na odwrót. Istnieje bardzo silna scena w Skandynawii i mocna neocrustowa w Hiszpanii. Crust Punk był bardzo popularny w latach 90. Pod koniec dekady zaczął być wypierany przez Hardcore. Na początku XXI w. pojawiały się głosy , że Crust umarł. Po roku 2000 styl ten w nieco innej formie zaczął być znowu coraz bardziej popularny lecz nie na taką skalę jak w latach 90. Istnieje od zawsze silny związek pomiędzy sceną Crust a Grind, Anarcho-Punk, Power Violence. Nurty podobne do Crust Punk to: Power Violence, Grindcore, Anarcho-Punk.

Muzycy i fani Crust Punk ubierają się podobnie jak ludzie ze sceny Anarcho-Punk. Dominuje kolor czarny, dużo naszywek, pas nabijany ćwiekami lub imitacją naboi. Noszone są wojskowe spodnie i kurtki oraz jeansy i jeansowe kurtki, bluzy z kapturem, glany, buty motocyklowe, sportowe buty. Popularne były dready, pas włosów na potylicy, tzw. "kraścioch" czyli dready zostawione na potylicy, noszone są też długie włosy, jak również "klasyczny punkowy artystyczny nieład" w Crust punku dozwolone są wszystkie rodzaje fryzur, ale najczęściej występują te wymienione. Można też spotkać ostatnio coraz więcej ludzi z fryzurą typu crew cut z dłuższą grzywką. Ze względu na postawę "pro-animal" nie kiedy unikane jest noszenie odzieży i butów ze skóry naturalnej. Taki ubiór jest charakterystyczny dla klasycznego Crust Punka. Ale jak już wspomniano nie ma przymusu i presji co do ubioru i fryzury. Jak reszta punkowej społeczności ludzie z tej sceny poddają się zabiegom upiększania ciała w postaci piercingu i tatuażu.

Kapele tego rodzaju zawsze miały i mają bardzo radykalny i zaangażowany przekaz. To jest ich głównym wyróżnikiem. Atakują ujemne skutki globalizacji, wojny, kapitalizm oraz religijne schematy. Często występuję też teksty anarchistyczne i nihilistyczne, a czasami nawet o satanizmie.

Także Polska scena przez lata doczekała się wielu zespołów określanych mianem crustowych. Zaliczyć możemy do nich chociażby nieistniejące już Piekło Kobiet, Stradoom Terror, grindowo-crustowe S.O. War czy obecnie działającą Infekcję lub Trocki, Doomsday, HGW.

Crust Punk pomimo fali popularności przychodzących i odchodzących jest nadal muzyką podziemną, niszową. Dominuje etos "Do It Yourself". Scenowe hasła:In Crust We Trust, In Grind We Crust, In Crust We Grind, Crust As Fuck lub też standardowe punkowe hasła typu: No Future.

Crust Punk jest to dość pojemny termin. Zespoły grające w tym stylu różnią się nieraz od siebie w słyszalny sposób. Jedne grają bardziej d-beatowo inne grindowo, thrashowo, hardcorowo. Jest to jeden z głównych i ekstremalnych nurtów muzyki Punk. Styl ten się zalicza do tzw. muzyki ekstremalnej. Crust Punk swoją cieżkością dorównuje Heavy Metalowi, jednak Crust Punk jest szybszy, bardziej chaotyczny, i brutalny niż Heavy Metal.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

objaśnienie crust-punku na stronie Strefa Punku