Cubryna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cubryna
Widok na Cubrynę znad Morskiego Oka
Widok na Cubrynę znad Morskiego Oka
Państwo  Polska
 Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2376 m n.p.m.
Wybitność 53 m
Pierwsze wejście 1884
Karol Potkański
• zimowe 24 marca 1913
István Laufer, E. Maurer
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Cubryna
Cubryna
Ziemia 49°11′17″N 20°03′13″E/49,188056 20,053611Na mapach: 49°11′17″N 20°03′13″E/49,188056 20,053611
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cubryna (słow. Čubrina, węg. Csubrina, 2376 m n.p.m.) – szczyt w głównej grani Tatr, widoczny znad Morskiego Oka na prawo od Hińczowej Przełęczy (2323 m) i Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego. Dalsza część grani to Zadni Mnich oddzielony od Cubryny Przełączką pod Zadnim Mnichem (widok na niego z okolic schroniska nad Morskim Okiem jest zasłonięty przez charakterystyczny wierzchołek Mnicha).

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Od szczytu, w kierunku południowo-zachodnim (teren Słowacji), odchodzi boczna grań (długości ok. 10 km), która kończy się Krywaniem (tzw. główna grań odnogi Krywania). W tej grani, najbliżej szczytu Cubryny, znajdują się: Cubryńska Przełączka (Čubrinská štrbina), Cubrynka (Čubrinka), Zadnia Piarżysta Przełęcz (Sedlo pod Čubrinkou) i Skrajna Piarżysta Przełęcz (Smrečinské sedlo) wraz ze znajdującymi się pomiędzy nimi Piarżystymi Czubami (Piargový chrbát) oraz Koprowy Wierch (Kôprovský štít).

W kierunku Morskiego Oka z Cubryny schodzą trzy pochyłe i piarżyste tarasy o urwistych brzegach:

Mięguszowiecki Szczyt Wielki (na lewo) i Cubryna – widok z Doliny Pięciu Stawów Polskich
Widok z Zaworów

W głównej grani Tatr od Cubryny w kierunku północno-zachodnim (ku Szpiglasowemu Wierchowi) znajdują się kolejno: wspomniany już Zadni Mnich, Ciemnosmreczyńska Przełączka, Ciemnosmreczyńska Turnia (2142 m), Przełęcz nad Wrotami, Kopa nad Wrotami (2055 m) i dostępne dla turystów Wrota Chałubińskiego.

We wschodniej grani Cubryny znajduje się Cubryński Zwornik, w którym na północ odchodzi grań z Turnią Zwornikową.

Opis szczytu[edytuj | edytuj kod]

Wierzchołek Cubryny jest mocno „postrzępiony”, stąd dawna nazwa szczytu Czubryna, Czubrzyna (od słowa czupryna).

Cubryna jest punktem europejskiego działu wód i miejscem styku trzech krain: Podhala, Liptowa i Spiszu. U podnóża grzbietów górskich zbiegających się na Cubrynie leżą trzy doliny tatrzańskie: Rybiego Potoku, Mięguszowiecka (Mengusovská dolina) i Ciemnosmreczyńską (Temnosmrečinská dolina) stanowiąca najwyższe piętro Doliny Koprowej (Kôprová dolina).

Ciekawa flora. M.in. stwierdzono tutaj występowanie mietlicy alpejskiej, skalnicy odgiętolistnej, bylicy skalnej, ukwapu karpackiego i warzuchy tatrzańskiej – gatunków roślin, które w Polsce występują tylko w Tatrach i to w niewielu tylko miejscach[1].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Nie jest dostępna dla turystów, wchodzą na nią jednak taternicy. Najłatwiejsza droga na Cubrynę nie przedstawia dużych trudności technicznych, ale jest nieco zawikłana. Ponieważ nie prowadzą na nią szlaki turystyczne, wymagana jest dobra znajomość topografii i orientacja w terenie.

Pierwsze wejście na szczyt:

  • latem – Karol Potkański oraz przewodnicy tatrzańscy Kazimierz Bednarz, Jan Fedra, 6 września 1884 r.,
  • zimą – István Laufer, E. Maurer, 24 marca 1913 r.

Przypisy

  1. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VI. Cubryna – Żabia Turnia Mięguszowiecka. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1952.
  3. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2004. ISBN 83-915-737-9-6.
  4. Władysław Cywiński: Cubryna Tom 8. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2001.