Cudowronka mniejsza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cudowronka mniejsza
Paradisaea minor[1]
Shaw, 1809
Cudowronka mniejsza
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina cudowronki
Rodzaj Paradisaea
Gatunek cudowronka mniejsza
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cudowronka mniejsza (Paradisaea minor) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny cudowronek. Występuje endemicznie na Nowej Gwinei.

Podgatunki i zasięg występowania

Wyróżnia się następujące podgatunki[3]:

  • P. m. finschi A.B. Meyer, 1885 -północna i centralna Nowa Gwinea
  • P. m. minor Shaw, 1809 - zachodnia Nowa Gwinea i wyspa Misool
  • P. m. jobiensis Rothschild, 1897 - wyspa Yapen (u wybrzeży północno-zachodniej Nowej Gwinei)
Środowisko

Zamieszkuje nizinne lasy, lasy na bagnach, również sztucznie zasadzone. Występuje do wysokości 1550 metrów n.p.m.

Morfologia

Długość ciała bez środkowych sterówek wynosi 32 cm, masa ciała samca 183-300 g, samicy 140-210 g. Dorosły samiec posiada opalizujący, zielony obszar między dziobem a oczami, czoło, pokrywy uszne, gardło i brodę. Reszta głowy jasnożółta. Zgięcie skrzydeł również żółte. Wierzch ciała i sterówki brązowe. Dwie środkowe sterówki wydłużone, brązowe, promienie nie są ze sobą połączone na całej długości pióra. Samica jest nieco mniejsza, z ciemnobrązową głową i jasnobrązową pozostałą częścią grzbietu. Spód ciała jasnobiały. Tęczówki żółte.

Zachowanie

Żywi się głównie owocami i stawonogami. Żywi się zwykle w roślinności, rzadko schodząc na ziemię. W trakcie sezonu lęgowego mogą zajść walki między samcami. W trakcie kopulacji na gałęzi siedzą niegniazdujące samce, by chronić parę przed drapieżnikami.

Lęgi

Okres lęgowy trwa od lipca do lutego. Gniazdo buduje samica z gałązek, liści, winorośli i korzonków. Wyściółkę stanowią czarne łodygi i korzenie. W lęgu jedno lub dwa jaja, różowawe z ciemnymi wzorkami. Inkubacja trwa 18-20 dni. Pisklęta są w pełni opierzone po 18-19 dniach od wyklucia. Jedynie samica zajmuje się jajami i pisklętami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Paradisaea minor w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Paradisaea minor. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. F. Gill & D. Donsker: Vireos, crows, and allies. IOC World Bird List (v3.3), 2013.