Cukiernica
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Cukiernica – naczynie służące do przechowywania i podawania cukru. Najczęściej wchodzi w skład serwisu stołowego.
Na początku robiono je głównie ze srebra. Od końca XVIII wieku wykonywane zazwyczaj z ceramiki, porcelany czy fajansu. W XX wieku najczęściej używano szkła i metalu i tworzywa sztucznego.
Ozdobne cukiernice wykonane są z metali szlachetnych i ozdobione drogimi kamieniami. Przeciętna cukiernica ma pojemność pomiędzy 100 a 250 ml.
W XVI wieku miały najczęściej kształt patery, w XVII - puszki z nakrywą, a w XIX były zazwyczaj owalne, okrągłe, wieloboczne, często na nóżkach i zamykane na kluczyk.
Bibliografia [edytuj]
- Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. ISBN 978-83-01-12365-9.
