Cukrzyca typu 2

Cukrzyca insulinoniezależna

diabetes mellitus typi 2

ICD-10 E11 E11.0 cukrzyca ze śpiączką E11.1 cukrzyca z kwasicą ketonową E11.2 cukrzyca z powikłaniami nerkowymi E11.3 cukrzyca z powikłaniami ocznymi E11.4 cukrzyca z powikłaniami neurologicznymi E11.5 cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi E11.6 cukrzyca z innymi określonymi powikłaniami E11.7 cukrzyca z wieloma powikłaniami E11.8 cukrzyca z nieokreślonymi powikłaniami E11.9 cukrzyca bez powikłań

Cukrzyca typu 2 (łac. diabetes mellitus typi 2), nazywana też cukrzycą insulinoniezależną, NIDDM (ang. Non Insulin Dependent Diabetes Mellitus) – choroba metaboliczna, która pierwotnie charakteryzuje się opornością na insulinę, względnym niedoborem insuliny oraz hiperglikemią.

Cukrzyca typu 2 często jest wynikiem otyłości – szczególnie otyłości brzusznej. Jest to również powikłanie niektórych chorób metabolicznych, np. zespołu policystycznych jajników, Zespołu Cushinga.

Leczenie polega na:

• zmianie stylu życia (np. wzrost aktywności fizycznej, redukcja nadwagi),
• stosowaniu diety cukrzycowej (np. unikanie węglowodanów prostych, podział na 3 posiłki główne i dwa dodatkowe),
• stosowaniem leków doustnych (czasem skojarzenia dwóch leków o odmiennym mechanizmie działania – gdy dietą i wysiłkiem fizycznym nie można unormować glikemii),
• stosowaniu insuliny przy wtórnej nieskuteczności leków doustnych (czasem połączenia leku doustnego i insuliny).

CDC opisuje wzrost zachorowalności na cukrzycę typu 2 jako epidemię.

Zobacz też

• Śpiączka cukrzycowa
• Cukrzycowa choroba nerek
• Retinopatia cukrzycowa
• Neuropatia cukrzycowa
• Stopa cukrzycowa
• Dieta z ograniczeniem łatwo przyswajalnych węglowodanów
• Cukrzyca typu MODY
• Cukrzyca ciężarnych

Przypisy

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.