Cukrzyk
| Cukrzyk | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | cukrzyki d'Orbigny & Lafresnaye, 1838 |
| Rodzaj | Coereba Vieillot, 1809 |
| Gatunek | cukrzyk |
| Nazwa systematyczna | |
| Coereba flaveola[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Cukrzyk (Coereba flaveola) – gatunek małego ptaka, jedyny przedstawiciel rodziny cukrzyków (Coerebidae), należącej do rzędu wróblowych. Występuje w tropikach Ameryki Południowej, na południe od Meksyku i Karaibów. Jest osiadły. Był kiedyś zaliczany do lasówek lub tanagr.
Wyróżnia się aż 40 podgatunków. Jeden z nich występujący na wyspie St. Vincent jest całkowicie czarny. Pod względem ubarwienia pojawiły się teorie, by podzielić go na 9 gatunków. Zasiedla wszelkie środowiska z bujną roślinnością, także ogrody. Nieczęsto spotykany w wysokich lasach.
Długość ciała 11 cm, waga 811. Ma zakrzywiony dziób, przystosowany do pobierania nektaru z kwiatów. W odróżnieniu od kolibrów nie potrafi zawisać w powietrzu; odwiedzając kwiat, zawsze przysiada. Poza nektarem, odżywia się czasami owocami i owadami. Chętnie korzysta z wywieszonych dla kolibrów pojemniczków ze słodką wodą. Swoje głęboko rowkowanego języku służy do wysysania nektaru. Przekłuwa dziobem kwiaty, czasami również owoce wypijają ich sok.
Na obszarze swojego występowania, często odwiedza ludzkie siedziby i daje się łatwo oswoić. Obie płci są podobnie ubarwione. Zazwyczaj żyje pojedynczo lub parami, a pary utrzymują tylko luźny kontakt. Buduje w krzewie zamknięte gniazdo, często wykorzystuje je jako miejsce na nocleg. Samica sama wysiaduje 3-6 jaj. Pary śpią w osobnych gniazdach, ale grupy mogą czasami spać w jednym.
Przypisy
- ↑ Coereba flaveola w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Coereba flaveola. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- Paweł Mielczarek, Włodzimierz Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, 1999. ISSN 0550-0842.
- David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa, 2009 ISBN 978-83-01-15733-3.
