Culdee

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Culdee, Kuldee lub Céli Dé (lit. "Boży wasalowie") były zakon klasztorny mający swoje siedziby a terenach Irlandii, Szkocji oraz Anglii. We wczesnych irlandzkich manuskryptach zakon zwie się Cele De, co znaczy 'zaprzysięgły sojusznik boży'. Nazwa ta pod wpływem łaciny ewolułowała do Coli dei, co doprowadziło do Boecowskiego culdei, terminu generalnie przypisanemu mnichom i eremitom.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Reeves, The Culdees of the British Islands (Dublin, 1864)
  • W. F. Skene, Celtic Scotland (1876–1880), zwłaszcza tom II.