Curaçao (terytorium)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Land Curaçao
Pais Kòrsou

Kraj Curaçao
Flaga Curaçao
Herb Curaçao
Flaga Curaçao Herb Curaçao
Hymn: Himno di Kòrsou
Położenie Curaçao
Język urzędowy holenderski, papiamento
Stolica Willemstad
Ustrój polityczny autonomiczny kraj wchodzący w skład Królestwa Niderlandów
Głowa państwa Król Wilhelm Aleksander
Zależne od Holandii
W jej imieniu gubernator Lucille George-Wout
Szef rządu premier Ivar Asjes[1]
Powierzchnia
 • całkowita

444 km²
Liczba ludności (2011)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia

149 679
391 osób/km²
Jednostka monetarna Gulden antylski (ANG)
Strefa czasowa UTC -4
Domena internetowa .cw
Kod telefoniczny +599

Curaçao (wymowa niderlandzka: [kyrɑˈsɔ], język papiamento: Kòrsou, polska transliteracja: Kurazao) – terytorium zależne Holandii (de iure autonomiczny kraj wchodzący w skład Królestwa Niderlandów) leżące na Karaibach, w Małych Antylach (Wyspy Zawietrzne). Stolicą wyspy jest Willemstad, nazywane małym Amsterdamem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie wyspa była zamieszkana przez indiańskie plemię Arawaków. Dla Europejczyków została odkryta w roku 1499 przez hiszpańską wyprawę pod dowództwem Alonso de Hojeda. Od 1634 wyspa została zajęta przez Holendrów. Holenderska Kompania Zachodnioindyjska założyła miasto Willemstad – obecną stolicę. Na początku Curaçao było ignorowane przez kolonistów europejskich m.in ze względu na brak złóż złota, ale później przekonano się, że naturalne położenie zatoki, nad którą zbudowano Willemstad, jest idealnym miejscem na handel. Handel, przewóz towarów oraz piractwo stały się szybko najważniejszymi gałęziami gospodarki Curaçao. W 1662 Kompania Zachodnioindyjska stworzyła na wyspie największe centrum handlu niewolnikami. W XVIII i XIX w. Curaçao należało przejściowo do Francji i Wielkiej Brytanii, aż w 1816 powróciło ostatecznie do rąk holenderskich. W 1863 Holendrzy znieśli niewolnictwo.

Nowa era dla Curaçao zaczyna się od 1914, gdy w Maracaibo Basin w Wenezueli odkryto ropę naftową. Wtedy to rząd holenderski oraz Royal Dutch Shell wybudowali na Curaçao kilka rafinerii. Port w Willemstad nadawał się idealnie dla tankowców.

Curaçao ma własny rząd od 1 stycznia 1954. 2 lipca 1984 rząd wyspy ustanowił własną flagę oraz hymn. W 1993 mieszkańcy w referendum opowiedzieli się za pozostaniem wyspy w składzie Antyli Holenderskich, 8 kwietnia 2005 roku Curaçao razem z Sint Maarten odrzucili w referendum pełną niepodległość na rzecz kraju stowarzyszonego z Holandią w ramach Królestwa Niderlandów. Na podstawie reformy konstytucyjnej Królestwa Niderlandów, 10 października 2010 roku Antyle Holenderskie przestały istnieć, a Curaçao stało się osobnym terytorium zależnym Holandii o specjalnym statusie.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Joshua Project, 2010[2]

Waluta[edytuj | edytuj kod]

Walutą Curaçao jest gulden antylski (ANG), który dzieli się na 100 centów. Kurs wobec dolara amerykańskiego jest sztywny i wynosi 1,7 USD za 1 ANG.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W 1962 roku na wyspie tej rozegrano szachowy turniej pretendentów do tytułu mistrza świata, który wygrał Ormianin Tigran Petrosjan.

Mapa lokalizacyjna Curaçao
Willemstad
Willemstad
Geographylogo.svg
Porty lotnicze na Curaçao

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Regering Curaçao beëdigd (niderl.). nos.nl, 2013-06-07. [dostęp 2013-06-11].
  2. Curacao – Religions. Joshua Project. [dostęp 2013-11-03].