Curiel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Curiel
צוריאל
Curiel
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Akka
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Ma'ale Josef
Wysokość 633 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

302
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Curiel
Curiel
Ziemia 33°00′25,56″N 35°18′47,01″E/33,007100 35,313058
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Izrael

Curiel (hebr. צוריאל; ang. Zuriel, lub także Tzuriel) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Ma'ale Josef, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Moszaw Curiel jest położony na wysokości 633 metrów n.p.m. w centralnej części Górnej Galilei. Leży na północno zachodnim skraju płaskowyżu Wyżyny Peki'in (ok. 886 m n.p.m.). Na wschód i północ od osady przebiega głębokie wadi strumienia Keziw, za którym po stronie wschodniej wznosi się góra Har Zevul (814 m n.p.m.). Natomiast na południu i zachodzie jest wadi strumienia Peki'in. Okoliczne wzgórza są zalesione. W otoczeniu moszawu Curiel znajdują się miasto Ma'alot-Tarszicha, miejscowości Churfeisz, Beit Dżan, Peki'in i Fassuta, moszawy Elkosz, Peki'in HaHadasza i Hosen, oraz wioska komunalna Abbirim.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Curiel jest położony w Samorządzie Regionu Ma'ale Josef, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Stałymi mieszkańcami moszawu są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest mieszana, zarówno świecka jak i religijna[1][2]:


Źródło danych: Central Bureau of Statistics.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Namioty żydowskich imigrantów na terenie wioski Suhmata, 1 czerwca 1949 r.
Mapa turystyczna moszawu Curiel

Pierwotnie w rejonie tym znajdowała się arabska wioska Suhmata. W wyniku I wojny światowej cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy utworzyli Brytyjski Mandat Palestyny. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała obszar wioski Suhmata państwu arabskiemu[3]. Podczas Wojny domowej w Mandacie Palestyny w 1948 roku w rejonie wioski stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całej Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 roku Izraelczycy przeprowadzili operację "Hiram", w trakcie której w dniu 30 października zajęli wioskę Suhmata. Jej mieszkańcy zostali wysiedleni, a następnie wyburzono domy[4]. Początkowo na terenie opuszczonej arabskiej wioski powstał obóz dla żydowskich imigrantów - ma'abarot. Współczesny moszaw został założony w 1950 roku przez imigrantów z Jemenu. Byli oni prowadzeni przez rabina Szaloma Halewi Nahara. Z powodu trudności ze znalezieniem miejsc pracy, osada została tymczasowo opuszczona w 1952 roku. Rok później osiedlili się w niej imigranci z Maroka[5][6].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa moszawu nawiązuje do biblijne postaci Suriela (Curiela), wywodzącego się Merarytów, jednego z rodów lewickich[a].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Moszaw utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w moszawie Betzet lub szkoły średniej przy kibucu Kabri[7].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W moszawie znajduje się ośrodek kultury z biblioteką. Z obiektów sportowych jest boisko do koszykówki i piłki nożnej.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W pobliżu jest położony rezerwat przyrody strumienia Keziw[8].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W moszawie jest sklep wielobranżowy, synagoga oraz warsztat mechaniczny.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka moszawu opiera się na drobnym rolnictwie - głównie uprawa oliwek. Większość mieszkańców dojeżdża do pracy w pobliskich strefach przemysłowych.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z moszawu wyjeżdża się na północ na drogę nr 89, którą jadąc na zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 864 (prowadzi na południe do moszawu Hosen) przy jeziorze HaMonfort i dalej do miasta Ma'alot-Tarszicha, lub jadąc na północne wschód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 8944 (prowadzi na północ do moszawu Elkosz) i dalej do miejscowości Churfeisz.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zobacz: Księga Jozuego 3,35: „Głową rodzin Merarytów był Suriel, syn Abichaila. Rozbijali oni namioty od północnej strony przybytku”. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-08-06].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-08-06].
  3. The United Nations Information System on the Question of Palestine: Mapa podziału Palestyny (ang.). [dostęp 2013-08-08].
  4. Welcome To Suhmata (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2011-11-25].
  5. Tzuriel (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-08-06].
  6. Tzuriel (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2013-08-06].
  7. Tzuriel (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2013-08-06].
  8. Nahal Kziv – The Kziv Stream (ang.). W: Tiuli [on-line]. [dostęp 2013-08-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]