Curriculum vitae

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Curriculum vitae, CV lub c.v. (łacina bieg życia, przebieg życia) – życiorys zawodowy.

Format[edytuj | edytuj kod]

Ważna jest staranność w jego przygotowaniu. Forma życiorysu różniąca się od biograficznej strukturą. Zamieszczone w nim informacje są przedstawione w oddzielnych, wyróżnionych nagłówkami bądź śródtytułami blokach tematycznych: dane personalne, wykształcenie, przebieg pracy zawodowej, doświadczenie zawodowe, preferencje osobiste (hobby, zainteresowania itp).

Na dole strony powinna (tak jak w innych dokumentach aplikacyjnych) pojawić się klauzula zawierająca zgodę na przetwarzanie danych osobowych: Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celach rekrutacji, zgodnie z Ustawą z dn. 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późniejszymi zmianami).

W wersji anglojęzycznej życiorysu klauzula ta może przyjąć następującą formę: I hereby agree for my personal data, included in my job application, to be processed in line with the needs of recruitment, in accordance with the Law on Personal Data Protection of 29 August 1997 (Law Gazette from 2002, No.101, heading 926, as amended).

Układy curriculum vitae[edytuj | edytuj kod]

  • Układ chronologiczny – po danych osobowych zamieszcza się informacje o wykształceniu (lata nauki, rodzaj szkoły, kierunek nauki) w odwróconym porządku chronologicznym. Następnie podawany jest, również w odwrotnej kolejności, przebieg pracy. Każda pozycja powinna zawierać lata pracy, nazwę firmy, stanowisko, skrócony opis zadań, osiągnięcia zawodowe. W dalszej części zamieszczane są informacje o pozostałych osiągnięciach, zakresie dodatkowych kompetencji, zainteresowaniach, referencjach. Jest to układ najczęściej stosowany przy podaniach o pracę.
  • Układ celowy – wymieniane są jedynie informacje adekwatne do stanowiska: szkolenia, kursy, opis osiągnięć i predyspozycji. Ten układ ma zadanie przedstawić pracodawcy konkretną wizję pracy, jaką przyszły pracownik ma zamiar realizować. Może być używany przez osoby o konkretnym celu zawodowym i bogatym doświadczeniu.
  • Układ funkcjonalny – w tym układzie szczególnie istotny jest opis kompetencji, osiągnięć, umiejętności przydatnych w branży. Główne zadanie tego układu to zmniejszenie niekorzystnego wrażenia, jakie osoba czytająca może odnieść np. z powodu przerw w zatrudnieniu czy wykształcenia nieadekwatnego do stanowiska. Stosują go również osoby chcące zatrudnić się w branży czy na stanowisku odmiennym od dotychczasowego.

Inne nazwy[edytuj | edytuj kod]

W Stanach Zjednoczonych, anglojęzycznej Kanadzie, na Filipinach oraz w Rosji na curriculum vitae używa się określenia "résumé" (ros. pезюме).

W Ameryce Północnej terminu curriculum vitae używa się w zasadzie wyłącznie w środowisku naukowym i akademickim. Jeszcze prostszym określeniem jest używane (przy pozycjach nie wymagających szczególnych kwalifikacji) pojęcie "biodata".